La Déesse 7

Vrij vliegen

2011-08-24T19:12:00.004+02:00

Na de cursus en de wedstrijd is het nog steeds prachtig weer. De taken worden zelf uitgezet en staan er verrassend veel meer mensen op goal ;-)

En hiermee is een eind gekomen aan de Slovenië filmpjes. Wel vond ik ook nog een leuk filmpje uit mei over een vlucht bij de Tegelberg, was ik helemaal vergeten online te zetten. Bij deze dan alsnog.

De laatste dag van het NK / XC cursus

2011-08-22T17:15:00.004+02:00

Met de laatst dag zit het erop. Het was nog even spannend tot het laatst en het weer greep behoorlijk in de ranking in. Je weet vast al wie er eerste is geworden, dus dat is geen nieuws meer, wel leuk om nog even te kijken naar het verloop van de vliegdag, welke Nederlander er op goal staat en hoe blij de winnaars zijn.

Er staat nog 1 vliegfilmpje in de maak, maar dan is het ook echt op voor deze zomer.

De derde vliegdag

2011-08-21T13:08:00.003+02:00

Hoewel de meesten wellicht alweer een week werken achter de rug hebben, zijn er nog kersverse filmpjes te bekijken. Bijvoorbeeld die van de derde vliegdag. Je krijgt even beeld en geluid van achter de schermen (niet erg gepast woord voor deze sport) van de XC cursus.

Film - pauze

2011-08-16T10:49:00.004+02:00

Het is nu even vakantie, dus de laatste 3 filmpjes moeten even wachten. ;-)
Over een week of zo kun je weer zien hoe jij en anderen gestart en geland zijn, wie er gewonnen heeft en wat de instructeur vliegt als hij zelf weer mag bepalen waar hij vliegt.

Tot dan

De tweede vliegdag

2011-08-12T11:15:00.004+02:00

Een prachtige dag, er werd weer gestart en geland en dat is aan alle kanten ruimschoots gefilmd. Over de vlucht wordt gebabbeld en gejuicht en velen kwamen op goal. En voor de kijker die wil weten wat je verder kunt doen in Tolmin behalve vliegen, is er ook nog wat te zien.

De eerste echte vliegdag!

2011-08-11T11:33:00.005+02:00

Gisteren was de eerste echte vliegdag. Met een serieuze taak; wel 2 op goal (heb ik gehoord) en ook de cursus is in twee groepen de berg af gegaan.

Edith en ik zaten de hele middag op de eerste rang bij het landingsterrein en Lo en Annet zorgen voor het film- en fotomateriaal op de start.

He he, vliegen!!!!

Dan maar onder de grond

2011-08-11T10:27:00.004+02:00

Bij gebrek aan uitzicht op mooi weer en dus startmomenten, gaan we naar de toerist uithangen. Wel een echte aanrader!

Waterplezier

2011-08-10T22:16:00.002+02:00

Dag 1 van de wedstrijd / XC cursus gaat van start met kijken naar het weer en de gevolgen ervan. Wat valt er nog meer over te zeggen?

Plankenkoorts

2011-08-10T09:26:00.007+02:00

Zaterdag zijn we uitgeweken naar Lijak. Een parapant vliegstek met uitzicht (bij goed weer dan) op de Adriatische Zee. Je merkt het meteen, omdat het wolkendek begint te breken en we meer blauw te zien krijgen. Het is even zoeken, maar bij iedere pizzeria weten ze waar het is.

Hier vind je meer info over de vliegstek.

Inmiddels zijn de eerste twee dagen van de cursus/wedstrijd verregend en verwaaid. Vandaag ziet het er een stuk beter uit.

Alles wat je zegt, kan tegen je gebruikt worden...

2011-08-08T16:07:00.005+02:00

Landingsterrein bij de camping

Terwijl de mussen van het dak vallen, even dan, kan er toch nog gevlogen worden. Het voordeel van het digitale tijdperk is dat je alles kunt vastleggen, het nadeel dat alles wat je zegt en doet, tegen je gebruikt kan worden...

Voor nog meer Snoopy fans:

Slovenië 2011

2011-08-04T22:11:00.011+02:00

Maandag zijn we vertrokken via de Ardennen naar Greifenburg. Lekker op ons gemak. Koos kon na aankomst meteen een startje maken vanaf de Emberger Alm. 's Avonds barstte een hevig onweerlos met rukwinden en veel water. De volgende dag zijn we samen met Arne en Ben via de toeristische route naar Tolmin vertrokken waar we een van de laatste plekjes tussen de bomen ingenomen hebben. Koos en Arne hebben nog een uurtje gevlogen, en waren op tijd binnen voor nog meer onweer en heel, veel water.

We staan op camping Gabrje aan het water met uitzicht op de berg Kobala. Het water van de Soca is prachtig helder, maar ijs koud en stroomt erg snel.

Het filmpje van de eerste dagen.

Zondag start de cursus die Koos samen met Dennis Pagen geeft. Ook het NK gaat dan van start. Berichten over het NK zijn te volgen op www.zeilvliegen.nl.

Laatste vlucht Bösingen

2011-06-16T08:49:00.004+02:00

Hoewel al weer even geleden, toch nog een filmpje van Bösingen. Een prachtige vlucht met Koos, Arne en Gijs. We gingen voortvarend van start, zaten snel bij elkaar en vlogen in een jiffie naar Rotweil. Daarna staken we verder naar het westen, waar het steeds lastiger werd. Omdat ik al enige tijd niet meer zo lang gevlogen had, viel het me na 2,5 uur zwaar. Nog even door vliegen naar het noorden werd me uiteindelijk te veel en na wat schrapen met z'n allen, ging ik landen. Helaas een verkeerde inschatting gemaakt van het veld. Gelukkig konden Arne en Koos bij me landen, maar voorlopig even niet vliegen :-((

Een eerste sleepvlucht en meteen op de duo

2011-05-24T14:49:00.004+02:00

Koos had zijn duo niet voor niets meegenomen: Sasha wilde graag mee om - voordat hij solo zou gaan slepen - eerst eens mee te maken hoe dat gaat. Samen met Koos maakt hij 2 vluchten waarbij hij de tweede vlucht zelf start! Een mooie ervaring.

Herinner jij je eerste sleep nog?

Slepen in Bösingen

2011-05-14T15:48:00.001+02:00

Na het Bayerische Wald lijkt Bösingen de beste kans op vliegen te geven. Een paar korte impressies van een vlucht, met dank aan Araldo en Arne voor materiaal.

Ausfliegen oder Ausfluge?

2011-05-14T12:30:00.003+02:00

Met storm in Nederland, regen in de Alpen en Frankrijk hebben we vakantieweek in Duitsland doorgebracht. Allereerst bij Christine en Hans vlak bij de Tsjechische grens. In het Bayerische Wald zijn we op zoek gegaan naar een startplek.

Weekendje vliegen

2011-04-12T09:28:00.003+02:00

Zaterdag zelf gevlogen in Kerken. Een korte sleep naar 500 meter was goed voor 45 minuten vliegplezier met Koos, Martin en Holger. Helaas wat harnasafstelproblemen en thermisch niet echt goed.

Zondag eens wat anders geprobeerd. Gelukkig bouw je zo'n ding ook lekker snel op ;-)

Eerste vlucht 2011

2011-04-03T22:58:00.002+02:00

De eerste keer weer de lucht in aan de lier in Uedem. Twee korte vluchten maar toch weer even genoten van de wereld vanuit de lucht. Heerlijk!

Tochtje twee, meer mensen mee

2011-04-03T22:22:00.002+02:00

Nu gaan we onder leiding van de ervaren Zweden-experts, die weten wat afzien is in een gammel open bootje, oefenen. Een beeh-zondere ervaring.

Een filmpje van een tochtje van 75 minuten, hoe moet dat als we straks 2 weken gaan...?

Het kanoseizoen is geopend!

2011-04-01T19:01:00.002+02:00

Even googlen wat een kanovakantie in Zweden kost en je bezit ineens 4 kano's!

Onze eerste proefvaart op de Linge, even wennen...

Dutch Open

2010-08-10T14:16:00.001+02:00

Hiervoor blog ik op: www.zeilvliegen.nl

Follow my blog on : www.zeilvliegen.nl

Monte Cucco flight

2010-08-08T21:02:00.001+02:00

Ik had een prachtige vlucht samen met Harm bij de Monte Cucco om het vliegverdriet te verzachten ;-)

Final European Championship Clips

2010-08-08T20:49:00.002+02:00

Here the final clips, now that I have internet again ;-)

Dag 10 - 21 juli

2010-07-23T11:32:00.003+02:00

Een wat twijfelachtige dag voor een fatsoenlijke taak. Het duurt ook lang voordat er een taak is en het wordt dan een taak van 67 km uitgezet. Eerst in de vallei van Ager, dicht tegen de berg aan omdat het in het dal slechter zou zijn, en daarna naar het noorden naar de vallei van Tremp en Isona. Er staat erg veel wind op de start en de winddummy wordt aardig de lucht in geblazen na de start. Uiteindelijk haalt hij wel een aardige hoogte. Vlak voordat de eerste piloot wil starten wordt het window met een half uur vertraagd.

We zien weer een hoop spectaculaire starts en van sommige piloten vraag je je af of ze weten wat ze doen. Er zijn er die er direct na de start op starthoogte draaien en wat een hoop gedoe oplevert. Koos en Martin starten met de meute, maar Martin landt vrij snel. Rob, Tanno en Erik gaan snel achter elkaar, maar zo'n beetje als laatsten.

Het is een kwestie van mazzel, want er zijn makkelijke momenten en moeilijke. Ons team gaat het niet halen en hoewel Tanno en Rob op goal staan, hebben ze goal niet gehaald. Erik en Koos staan net voor goal aan de grond. In het klassement wordt het nu spannend (lees ook het officiele blog van de wedstrijd: www.ager2010.blogspot.com voor de feiten) want het gaat nu tussen Gerolf en Thomas, beiden uit Oostenrijk. De laatste heeft veel punten goed gemaakt en staat nog maar 128 punten achter op nummer 1.

Vandaag, vrijdag de 23ste, hebben we de laatste taak…

I’m not sure what the day is going to bring and if we will have a decent task. It takes a long time before the task has been set and it turns out to be only 67 km. First in the valley of Ager and only close to the mountain because they expect bad conditions in the valley, and then to the north to the valley of Tremp and Isona.There is a lot of wind on launch and the winddummy is blown into the air after launching. In the end he gets high. Before the first pilot wants to launch the window is postponed with half an hour. We again see a lot of spectaculair launches and some pilots make you wonder if they know what they are doing. There are those who turn directly after launching what makes it difficult for other pilots launching. Koos and Martin launch in the middle of the field, but Martin lands fairly quickly. Rob, Tanno and Erik launch after each other, but almost last.

It is a matter of luck, because there seem to be easy and difficult moments. Our team is nog making it and although Rob and Tanno are at goal, they didn’t make goal. Erik and Koos land just before goal. In the scores things are getting very exciting (you should also read the official blog www.ager2010.blogspot.com for the facts) because it is now between Gerolf and Thomas, both Austrians. Thomas gained a lot of points the last 2 tasks and he is only 128 points behind number one.

Today, Friday 23, we are having the last task…

Alphons

2010-07-22T19:59:00.000+02:00

Inmiddels heeft ook ons het onverwachte bericht van het ongeluk van Alphons bereikt. Het team is aangedaan en blij dat we vandaag niet hoeven te vliegen. We wensen zijn familie en (vlieg-)vrienden veel sterkte in deze moeilijke tijd.

The news of unexpectedly losing a flying friend has reached us now. We wish extend our sympathies to his family and (flying) friends.

Freaking Bloggers

2010-07-22T17:42:00.004+02:00

As I have been so busy writing on my blog to the home front on the adventures of the Dutch team, their hang-waiting and flying activities, the results and rest day group outings and not to forget my silly finger accident (which according to the overall results number one pilot in the competition was the wrong finger…) I all forgot to write about this number one pilot!

So, I’m going to do a special on him today! Yes, this entry will all be about Gerolf (and not about ME). The reason for this is his so justified piece on the Oz Report on us freaking bloggers, that I only noticed after checking the official www.Ager2010.blogspot.com (sorry Davis). As I was looking for how the Brittish, Ozzies, Germans and Slovenian pilots where doing and what gossip is going on here in Ager. Because isn’t that what blogs are all about: a keeping up to date of the activities of the bloggers’ petty lives?

I do my best to film (and thus video blog) Gerolfs comments during the briefing and the handing out of the day price (but then that might start to bore after a couple of times) and his unofficial conversations with the officials.

Now the problem is that I don’t see a lot of Gerolf these days (pics where taken in 2005 in Croatia). On launch he is busy doing task advisory stuff. He takes off early and usually has left goal by the time my team members have reached it, I’m afraid. To get the results I still have to rely on the list posted after 22 hrs, like everybody else, or read the mailed copy. So what can I add, next to the official site and their very nice blog?

So I have the perfect solution: Gerolf, go blog yourself ;-). Do as all the other reporters, writers and part-time poets and write all about yourself so you can check at any time what you’ve been up to. And it can be all about YOU, YOU and YOU. And I’ll just love to read all about it how it’s going to end with the mighty Austrians and any future adventures that you're going to be up to.

The song is especially for YOU, just exchange the word ‘song’ for ‘blog’ ;-)

Cheers!

Dag 9 - 20 juli

2010-07-22T11:31:00.007+02:00

Een rustdag dus.

We are having a rest day.

Ollie and the vultures

2010-07-22T11:26:00.003+02:00

Ollie Barthelmes checked out the Ager area before the Europeans and had some nice encounters in the air. This video shows the area where we have been flying for the past two weeks very well. Enjoy the flight!

Dag 8 - 19 juli

2010-07-20T12:47:00.006+02:00

Het moet weer een mooie dag worden, wel met 'wat' onweerskansen in het oosten. De meeste piloten zijn snel van de berg af en onder de wolken gaat het goed omhoog. Iedereen is goed gestart. Tussen de wolken hebben ze veel last van behoorlijke sink en in de vallei op weg naar het eerste keerpunt in het noord westen vooral veel last van de wind en turbulentie. Er vindt een slagveld plaats tot 40 km: 46 piloten staan dan al aan de grond en daar zitten niet de minsten bij. Julia komt te langzaam binnen en mag vanwege een hersenschudding met de Hongaar die zijn sleutelbeen breekt een nachtje naar Tremp. Jonny crasht nog een keer zijn toestel in de bomen en een Oostenrijker landt nog eens op zijn gebroken rib met zijn radio, au. Koos heeft (zou het familie zijn?) een silly accident en stoot zijn teen tijdens het zwemmen in de rivier. Ik denk dat er aardig wat uprights gesneuveld zijn vandaag. Uiteindelijk staan er maar 19 man op goal. Voor de chauffeurs is het een lange rit. De Belgen doen er zelfs 5 uur over om weer terug te komen. Het gerucht gaat al dat we morgen een rustdag hebben.

It is going to be a nice day with 'some' possibilities for thunderstorms in the east. Most pilots launch quickly and under the clouds they climb well. Between the clouds there is a lot of sink and in the valley towards the first tp they encounter a lot of wind and turbulance. There is a battlefield upto 40 km: 46 pilots are down and among them are pretty well performing pilots. Julia flies too slow and gets to spend a night in Tremp as the Hongarian pilot who breaks a collarbone. Jonny crashes his glider again in the trees and an Austrian lands on his radio and his already broken rib, au. Koos has (is he family?) a silly accident and hurts his toe swimming in the river. I guess that a lot of metal/carbon broke today. In the end 19 pilots make goal. For the drivers its a long retrieve. The Belgians even take 5 hours to come back. The rumour says that we have a rest day tomorrow.

Dag 7 - 18 juli

2010-07-19T18:51:00.007+02:00

Even wennen aan het feit dat ik zonder vleugel de berg op ga. In plaats daarvan neem ik een stoel en mijn laptop mee en ga ermee onder de vleugel van Koos zitten. Er wordt een taak van 111 km uitgezet op een stabiele dag. Voor wie niet van pielen in een krappe gaggle houdt, doet er beter aan nog even te wachten met starten. Er volgen vele spectaculaire starts, waarbij er 1 onder de start terecht komt met niet meer dan een gebroken upright. Kathleen besluit halverwege toch maar niet te starten en laat een spectaculaire rem techniek zien. De tweede poging is prima. De wind komt op een bepaald moment behoorlijk uit het westen, en later zelfs van achter. Hmmmmm.

Erik kiest voor een vlucht in het dal van Ager en Tanno en Martin komen helaas ook niet ver. Lars Bo heeft zich zelf laten verrassen en moet a la Luke Skywalker in een kloof landen. Toestel geprakt, piloot veilig. De helicopter rukt volslagen zinloos uit en Timothy en Tanno laten zich verbazen door de landingsplek.

Rob en Koos halen goal en zien hoe Jonny na de landing meteen mag bijkomen in de ambulance: iets teveel van zichzelf gevraagd, denk ik toch.

I have to get used to the idea of going to the mountain without my glider. Instead I bring a chair and my computer and sit under Koos’ glider. There is a task of 111 km on a stable day. For those who don’t like scratching in a tight gaggle, better wait. We see many spectacular launches, one of which ends under launch in a broken upright. Kathleen decides halfway not to launch and shows a spectacular break technique. In one moment there is a strong westerly wind and later even comes from the back.

Erik decides to stay in the Ager valley, Tanno and Martin don’t get too far. Lars Bo got in trouble in a narrow ‘Luke Skywalker’ valley and was forced to land there. Glider broken, pilot safe. The hel icopter get’s on a useless flight and Timothy and Tanno are amazed to see where he landed. Rob and Koos make goal and see how Jonny is taken into the ambulance to recover from the flight: so it was too much after all, I guess.

Dag 6 - 17 juli

2010-07-19T14:55:00.003+02:00

's Morgens vroeg brengt Timothy me naar het ziekenhuis in Tremp voor mijn afspraak met dr. Gozzi. De operatie duurt 45 minuten, maar ik maak het niet echt mee. Wel gek om ze met een arm bezig te zien waarvan je rationeel weet dat die van jou is maar aanvoelt als een stuk hout dat los ligt van je lijf. Na de operatie mag ik toch niet meteen weg dus laat Timothy me achter om eerst flink te eten en dan veel te slapen. Wel lastig hoor als je niet veel Spaans spreekt en de zusters bar weinig Engels of Frans. Ook moet ik nog even, net na de operatie, bellen met de verzekering omdat er iets mis is gegaan.

Om 6 uur word ik, na nog even volgespoten te zijn met medicijnen, naar huis met Connie en Tanno, die bij Tremp geland is.

Ze vliegen vandaag een taak van 132 km met 7 keerpunten. Helaas geen Dutchies op goal.

Op de camping loopt Johnny er inmiddels ook niet al te vrolijk bij. Die is ergens aan het einde van de taak gecrashed maar kan zich er niets meer van herinneren.

Early in the morning Timothy drives me to the hospital in Tremp for my appointment with dr. Gozzi. The operation lasts 45 minutes, but I'm mostly not very awake. Silly to se them busy with an arm you know is yours but feels like a log and free from your body. After the operation I'm not allowed to go so Timothy leaves me to have a big meal and lots of sleep. Difficult to communicate when you don't speak a lot of Spanish and the nurses hardly speak English or French. I also have to phone with the insurance straight after the operation because something went wrong. At 6 I'm allowed to leave with Tanno, who landed close to Tremp, and Connie.

Today they fly a 132km task with 7 tp's. Unfortunately no Dutchies in goal. Johnny has crashed at the end of the task but can't remember a thing.

Dag 5 - 16 juli 2010

2010-07-18T18:01:00.004+02:00

Het wordt vandaag de mooiste dag van de wedstrijd worden en dat is tot nu toe wel waar. Vliegtechnisch dan. Wolkenbasis tot wel 3500 m en goede bellen. Een taak van 196 km naar een schitterende ridge. Omhoog kijkend naar de cumulussen heb ik er wel zin in.
Voor de briefing begint Gerolf zich nog wat aan te stellen tegen Flip, let’s not get silly, omdat hij een verplichte startgate wil voor de eerste 20 (of) 30 toppiloten. Dat is prettig want dan kan hij ze goed in de gaten houden. Maar er is over bepaald door de CIVL dat dat niet gebeurt, dus helaas voor Gerolf. Moet hij toch echt zelf goed blijven vliegen. Later zegt hij er niets meer over, misschien is hij toch tot betere inzichten gekomen.

Dus nadat de strategie besproken is ga ik me op tijd klaar maken. Je kent dat wel: laatste spullen in je harnas, rok uit en broek aan, t-shirt en meerdere truien en tot slot slippers uit en schoenen aan. Ik duw altijd mijn veters in mijn schoenen zodat ik er niet over kan struikelen… safety first! En ineens denk ik: wat voelt mijn vinger raar aan en wat ziet dat topje er gek uit! Koos staat net klaar om de rij in te gaan dus loop ik naar los bomberos. En die nemen meteen actie: misschien wel gebroken! He shit! Kan ik daar mee vliegen? Vraag ik nog terwijl ze een spalk aanmeten. Hmmmm, not very good idea.
Braaf ga ik met Isabelle naar Tremp (bedankt Timothy en Adriaan voor het afbouwen van mijn vleugel), waar ze na 1,5 uur een 2 foto’s tot de conclusie komen dat hij niet gebroken is. Ze plakken mijn sneue ringvinger aan mijn middelvinger en het zal wel overgaan…
Dus naar goal, wat om de hoek is. Daar zien we spectaculaire landingen en volgen op de radio hoe het team het doet. Erik vliegt 144 km en Martin komt net niet over de laatste pukkel. Koos landt als eerste Nederlander gevolgd door Rob die echt geen meter over heeft en tot slot Tanno. Als Koos is verbaasd dat ze me zo weggestuurd hebben, daar moet toch echt meer aan de ‘hand’ zijn. Dus zit ik om half 9 weer bij de eerste hulp. De dokter is eerst wat geïrriteerd dat ik er weer ben want de foto was toch duidelijk! Maar dan vrij snel roept ze toch de chirurg, die gelukkig goed engels spreekt erbij. De pees van de strekspier is afgescheurd. Tja, we kunnen wel en niet opereren en dat kan vanavond nog of morgen… Na kort overleg krijg ik een afspraak voor morgen en gaan we snel terug om wat te eten. Morgen moet ik immers nuchter blijven.

Today is the best day of the competition and so far it is true. Speaking about weatherconditions for flying then. Cloudbase upto 3500m and good thermals. I want to fly. Before the task briefing Gerolg has a silly tantrum because he wants a mandatory startgate for the best 20 (or 30) pilots. As I said, it is a silly tantrum and he must know it because he does not bring the issue up anymore.
So after we have discussed our strategy for the day, I get ready. You know: last stuff in the harnass, skirt out trousers on, t-shirt and several sweaters on and finally I change my shoes. I push the shoestrings into my shoes so I won’t trip over them at launch – safety first. When all of a sudden my finger feels strange and looks even stranger. I go to Koos who is ready to get in line and then go to see los bomberos who think it might be broken! Oh shit! Can I fly with that? I ask as they put a splint on my finger. Hmmmmm, not a very good idea.
So I leave for Tremp with Isabelle (thanks Timothy and Adriaan for taking care of my glider), where they come to the conclusion after 1,5 hrs and 2 photo’s that it isn’t broken. So they tape my silly ring finger to my middlefinger and tell me that it will get better soon.We go to goal to see some spectaculair landings and follow on the radio how the team is doing. Erik flies 144 km, and Martin just doesn’t make goal. Koos is first Dutchie in goal followed by Rob how really has no altitude left when crossing the goalline. And finally Tanno lands. Koos is surprised to hear that they just sent me away, there must be more to it! So at half past 8 I’m back at first aid. The doctor is a bit upset at first because I’m back and the photo was pretty clear! But then she calls the surgeon quite quickly who luckily speaks English. The tendon for flexing my finger was torn of. Well, we can and can’t operate and that we can do tonight or tomorrow…. I opt for tomorrow and we go back quickly so I can eat something as I have to stay sober the next day.

Dag 4 - 15 juli 2010

2010-07-16T10:03:00.009+02:00

En we hebben gevlogen! Een taak van 112 km, eerst 23 naar het noorden en daarna een rechte lijn naar het zuid oosten. De dag begon met volledige bewolking, maar het klaarde later weer op. Niemand had wederom haast om te starten. Tanno ging als eerste en daarna volgde de meute. Hoewel iedereen zich deze keer wel hield aan de draairichting, was het toch wel dringen in die paar honderd meter boven start. Ik kon net niet op tijd met Tanno meekomen en ben later gestart met Rob en Erik. Het lukte met niet goed om de eerste bel te pakken, waardoor ik als laatste achterbleef. We vlogen over wat onaangenaam gebied, dus heb ik snel mijn koers richting het dal verlegd. Daar vond ik nog een bel op 1350 meter die me weer voldoende hoogte gaf om het eerste keerpunt bijna te bereiken. Een volgende bel maakte dat ik over het keerpunt heen kwam, maar daarna dreef ik steeds verder naar het noorden af. Achteraf gezien had ik dat het beste kunnen doen: naar de ridge erachter gaan. Maar dat deed ik dus niet. En even later stond ik bij Virpe (Fin) en Andre (D) in het veld. Gelukkig kon ik met hen meerijden omdat de rest van het team bij wel weg gekomen was. Tanno, Erik en Rob landden bij elkaar in het veld bij het tweede keerpunt en Martin kwam daar ook ergens neer. Koos is tot 8 km voor goal gekomen. Vandaag dus geen Dutchies op goal.

And we flew! We had a 112 km task that first went north and then a straight line south east. The day started with overcast but later it cleared up. Tanno launched first. It was busy in the air again. I could not keep up with Erik and Rob. I drifted low to the valley yo avoid unlandable area and found a thermal at 1350 m. It took me to the 1st tp but I also had to land there. Koos got to 8 km's before goal, the rest landed at 2nd tp.

Dag 3 - 14 juli 2010

2010-07-14T23:21:00.003+02:00

Een rustdag. Er is harde wind voorspeld in de hoogte en 2 velden met noodweer in het zuiden en het noorden. We gaan niet eens de berg op. Dus hangen we wat rond de tent, interneppen wat, vertellen sterke verhalen, duiken nog eens in het zwembad en doen inkopen in Tremp waar het opvallend druk is met rondhangende piloten.

Als we terug rijden is het de hele dag prachtig geweest met mooie cumulussen en volgens Natalia schitterende vliegweer. Oke, de wolken gingen redelijk hard, maar toch ook niet zo hard en dat van dat onweer... nergens een vuiltje aan de lucht. 's Avonds kijken we nog eens naar de soundings waarop het afzeggen van de dag gebaseerd was en tja, dan kun je de beslissing begrijpen maar als je naar boven kijkt, dan is het toch jammer...

Morgen weer vliegen?

A restday. Because of strong winds and 2 areas of bad weather in the south and in the north. We don't even go up to launch. So we hang around the tent, get on the internet, tell each other great stories about even greater flights, dive into the pool, go shopping in Tremp where we meet a lot of pilots.

When we drive back, it has been after a beautiful day with pretty clouds and according to Natalia great flyingweather. Okay, the clouds came by fast, but not that fast and what about the CB's? When we check the soundings on which todays cancelling was based, then yes, it was a good decision. But still...

Can we fly tomorrow?

Foto's

2010-07-14T12:50:00.002+02:00

Via deze link zijn de foto's te zien.

Check the link for the foto's

Dag 2 - 13 juli 2010

2010-07-14T10:04:00.004+02:00

Er is meer rust op de start. Iedereen kent inmiddels de procedure en ook was er geen gedoe in de startrij. Mooi. Niemand heeft haast om te starten. Er is wederom weinig hoogte te behalen en de gestartte piloten gaan omhoog en weer naar beneden en ik heb geen zin om er midden in te zitten en start dus laat. Maar het gaat omhoog. Vervelend is wel dat niet alle piloten zich aan de verplichte draairichting houden en dat levert verwarring op. Links en rechtsdraaiende gaggles gaan immers niet goed samen...

We gaan eerst naar het westen, naar die prachtige gorge, en hoewel er mensen omhoog gaan, pakken we niet veel. Samen met Koos en Rob ga ik richting het eerste keerpunt. Boven de vallei vinden we gelukkig snel een bel en komen tot 2450 meter. Ik kan niet helemaal meekomen en bij het eerste keerpunt komt ook Tanno in de buurt. Ik ben echter te ongeduldig (en dat moesten we volgens Martin wel hebben) en sta later op het plateau. Het ophalen duurt vreselijk lang, Timothy's TomTom stuurt hem via een onbegaanbare weg en moet later omrijden. Ik krijg een lift van een stel Hongaren naar een plaatsje aan een verharde weg, maar daar is dan weer geen netwerk. Wat een drama! Terug naar de oude tijden dat je maar moest afwachten zonder bericht. Uiteindelijk zijn hij en Erik er om 8 uur! Ik sta dan al 3,5 uur aan de grond. Om half 10 kan ik eindelijk aan tafel.

Rob en Koos zijn vrij snel op goal en later volgt ook Tanno. Martin haalt het net niet. Toch een mooie dag, vooral omdat we in het begin goed samen hebben gevlogen.

This day it is a lot more relaxed on launch. Everybody knows the procedure. Nobody is in a hurry, as it does not go very high above launch. So we launched late. At the gorge in the west it was difficult to catch a good thermal, so Koos, Rob and I just headed for the valley where we got up to 2450 m. At the first turnpoint I was too impatient and had to land on the plateau. It was a long retrieve for Erik and I!

Rob, Koos and Tanno made goal, Martin made it till Tremp.

Dag 1 - 12 juli 2010

2010-07-13T10:01:00.004+02:00

De eerste dag kijk ik toch altijd graag even de kat uit de boom. Even je opbouwplek zoeken, alle spullen in orde hebben, de briefing even afwachten en kijken of ze wel omhoog gaan. Het startsysteem was als volgt bedacht: je staat volledig klaar op je plekje en roept dan je nummer, iemand schrijft dat op en vertelt je wanneer je in de rij mag gaan staan. Het werkt als volgt: je gaat klaar staan in de rij, schreeuwt dan je nummer en gaat vloeken als je denkt dat iemand voordringt. Als prachtig (of schandalig) voorbeeld Gordon Rigg die als een klein jongetje dat in de supermarkt niet krijgt wat hij hebben wil gaat zitten gillen tegen officials en andere piloten. Gele kaart dus!

Ik heb gewacht tot de meeste in de lucht waren en ze ook echt omhoog leken te gaan. In een gaggle met niet meer dan 100 meter hoogte verschil zag er niet aantrekkelijk uit. De meeste van ons vonden dat dus hebben we gewacht. Maar dat betekende ook dat ik op het verkeerde moment ben gestart en dacht nog wel wat lift te vinden bij de lage bergjes in plaats van boven op de rand proberen te blijven hangen. Na 18 minuten stond ik bij Erik op het landingsterrein. Rob heeft vreselijk laag gezeten en heeft zich omhoog gevochten om tot 8 km voor het 2e keerpunt te komen. Tanno kwam tot het eerste en Martin en Koos stonden op goal na 134 km. Een schitterende prestatie van 5 uur vliegen! En dat voor de eerste dag. Meerdere piloten (ook goede) zijn uitgezakt, maar toch nog 30 piloten in goal. De laatste Dutchies waren om kwart over 10 terug op de camping. Vandaag een nieuwe kans.

Voor info kijk ook op www.ager2010.com en www.zeilvliegen.nl.

I like to take it slow on a first day and just check out launch and launching conditions. The launch start system did not work very well, and especially Gordon Rigg could not deal with it and acted quite silly! Yellow card for him!

I bombed out and landed with Eric. Tanno made 1st turnpoint and Rob almost 2nd. Martin and Koos made goal together with 28 other pilots, the task was 134 km. Some good pilots bombed out too. Let's hope today is better.

Openingsceremonie/y

2010-07-12T10:14:00.002+02:00

Vandaag een dag van de laatste dingen doen, bijkletsen, briefings en natuurlijk de openingsceremonie met de gebruikelijke speeches en folkore. En niet te vergeten het WK voetbal tegen Spanje. Een gemoedelijke sfeer in de kroegen en op de camping, met een voor Nederland jammerlijk einde.

Het motto van deze wedstrijd is: Let's not get silly!

Today we do the final preparations, meet up with old flying friends, attend briefings and of course there is the openingceremony with the usual speeches and folkore. Let's not forget the WC football against Spain. The atmosphere in the pubs and at the camping is good, but The Netherlands does not win!

The motto for this competition is: Let's not get silly!

EK: de dag ervoor, the day before

2010-07-11T11:01:00.004+02:00

's Morgens komen Erik en Martin aan na een lange reis met veel vertraging bij Parijs. Ook onze chauffeur Timothy is inmiddels in Ager. Na een goed ontbijt gaan we eerst de sporgs maar eens laten meten. Daarvoor hebben ze een grote tent uitgekozen waar gelukkig af en toe een licht briesje binnen komt waaien, maar doorgaans is het er bloedje heet. We kunnen in de rij aanschuiven en dat geeft tijd voor het beplakken van onze toestellen met de nummers en het doen van laatste aanpassingen. Met zeker 8 toestellen voor ons, gaat het nog wel even duren. Vooral omdat sommige toestellen meerdere keren gemeten moeten worden. Als we eindelijk aan de beurt zijn is er wat gedoe over het toestel van Koos. Is dat nou een gecertificeerde, ongecertificeerde vleugel of zelfs een prototype? De meetingen gaan gepaard met allerlei tekens op de kiel en ik krijg wel een heel bijzonder teken van Thomas...

Bij Tanno blijken de sprogs door slijtage behoorlijk laag te staan, dus hij moet zijn toestel aanpassen en is wel even bezig. Ook Rob en Connie zijn dan inmiddels aangekomen in de tent.

Wij zijn blij als we samen met Martin de berg op gaan voor een trainingsvluchtje. Tanno volgt later. We doen een poging om de laatste taak van de Spaanse Kampioenschappen te doen, maar we hebben onvoldoende hoogte om de kloof aan de oostkant over te steken. We besluiten naar Tremp te gaan vliegen, waar Martin en ik even later aan de grond staan bij een boerderij. Als we na het afbouwen langs de boerderij proberen naar de weg te komen komt een klein meisje ons met veel gebaren vertellen dat er een gemene hond is (gelukkig heb ik onderweg nog wat Spaanse CD's van de Aldi beluisterd) en inderdaad, daar wil je niet langs. Het mottige beest zit aan een te lange ketting en er langs komen is geen optie. Gelukkig komt Timothy even later met de auto langs de hond en komen we toch zonder kleerscheuren weg. Koos is inmiddels wel weer naar boven gekomen en heeft zijn toestel bij Tanno in de vallei van Ager neergezet.

's Avonds genieten we van een 3 gangen diner op de camping en we gaan op tijd toch maar naar bed. Morgen een rustdag met alle briefings en plichtplegingen en natuurlijk: de finale!!! Hup holland hup!

In the morning our team is almost complete with the arrival of Erik and Martin, and Timothy our driver. After breakfast we go to the tent for sprogmeasurement and we stand in line. It is a hot and long procedure, but in the end we all pass. Then also Rob and Connie arrive. We go up on Montesecco for a trainingflight and plan to do the last task of the Spanish Championship. But we don't have enough hight to pass the gorge, so we go over the back to Tremp. Martin and I have to land near a farm with a mean and ugly dog, that is holding us hostage. Luckily Timothy manages to get past him with the car. Koos managed to get back to Ager and lands in the same field as Tanno.

The day ends with a great meal at the camping. Tomorrow a restingday with briefings and the openingceremony. And of course the finals of the WC football: good luck Holland!!!

EK 2010 in Ager, Spanje

2010-07-09T22:45:00.005+02:00

Woensdag 7 juli zijn we na een paar dagen reizen en op bezoek bij vrienden aangekomen in Ager. Het is er vooral heel erg warm! Er wordt wel gevlogen, de Spaanse Kampioen- schappen, maar de omstandig- heden zijn niet heel erg goed. Ze komen niet erg hoog. Wij moeten nog even acclimatiseren en installeren ons eerst op de camping.

Donderdag gaan we wel naar boven, maar we hoeven ons niet te haasten. Het is zoiezo een late start en de wedstrijd gaat ook pas na 3 uur de berg af. Ik maak, na overtuigd te worden dat het een goed idee is om te starten, een korte vlucht. Wat helpt is dat Koos de auto naar beneden rijdt, maar ik ben er eerder dan hij. Ik krabbel wat tegen de berg aan, en daarna het randje ervoor, maar het mag niet baten en al snel sta ik dus in een bloedheet landingsveld.

Vrijdag gaan we eerst registreren, dus papieren invullen, en het tasje met de goodies in ontvangst nemen, waarna we weer naar boven gaan. Nu om allebei te vliegen en ook vandaag weer nadat de wedstrijd is gestart. Er is een kort window met goed weer en wij starten aan het einde ervan. We vliegen samen wat langs de ridge, maar de bellen zijn klein en rommelig, waardoor we al snel niet meer samen op weg zijn. Als ik dreig uit te zakken ga ik richting landingsterrein, maar onderweg vind ik in het dal een prachtige bel die me naar 2200 meter brengt, waardoor ik het uiteindelijk toch nog langer volhoud dan Koos.

Inmiddels is ook Tanno aangekomen en Martin overnacht op een camping 2 uur bij ons vandaan. Morgen hopelijk nog een trainingsvlucht en wellicht zelfs met een taak.

The last glide down

2010-05-30T17:48:00.003+02:00

Vlak voor de prijsuitreiking maakte ik nog een korte 'glide' naar beneden.

Just before the prize giving ceremony we made one more glide down.

22 May - the final day of the competition

2010-05-22T23:40:00.007+02:00

Als je na 2 weken regen wakker wordt bij een stralend blauwe hemel, wat doe je dan? Vliegen natuurlijk!!!! En eindelijk vlieg ik met camera over het kasteel. Jammer dat er zoveel wind stond en we er nauwelijks tegenin kwamen.

Veel plezier met de laatste 2 filmpjes van de wedstrijd en geniet vooral van The Tegelberg Song.

If you wake up after 2 weeks of rain and the sky is all blue, what do you do? Go flying of course!

And I finally flew over the castle with a camera. Too bad that the wind was almost to strong to go on course.

Have fun with the last 2 films of this competition and make sure you watch The Tegelberg Song.

Last Night and Final Task

Closing Ceremony and The Tegelberg Song

21 May - Mountain Madness

2010-05-21T23:50:00.005+02:00

Eigenlijk kan ik er niet veel over vertellen.

Ga zelf maar kijken wat er gebeurt als je tijdens wel 12 dagen van een WK geen enkele taak hebt kunnen vliegen en alleen vandaag nog soulaas kan bieden.

Gedwee wachten we af en raken langzaam bevangen door de Mountain Madness.

There really isn't much I can say about today.

Go see for yourself what happens when you haven't been able to fly one single task during 12 days of a world championship and only today can offer some hope.

Quietly we wait to see what the day brings and slowly the Mountain Madness takes over.

Are you ready for Mountain Madness 1?

More Mountain Madness

21 May - there is hope!

2010-05-21T08:21:00.005+02:00

Gisteravond regende en regende het gestaag. Maar vanmorgen was het op een paar spatjes na droog. De weerman Volker denkt dat we zeker gaan vliegen, maar we moeten geduld hebben. Want wolkenbasis is niet meer dan 900 meter op dit moment en het zal met een slakkengang omhoog gaan. Geduld en hoop is het motto.

We gaan omhoog, maar met vertraging.

Yesterday evening it rained and rained. But this morning, apart from some drizzle, it appears to be dry. The weatherman Volker is convinced that we are going to fly, but we need patience. Because cloudbase is at 900 right now and it will only go up very slowly. Patience and hope is todays' motto.

So we go up with a delay.

20 May Results, Recap and beer

2010-05-20T21:18:00.007+02:00

Gisteravond werd er een bescheiden feestje georganiseerd om de tweede taak van de swifts te vieren. Niet alleen vielen er mensen in de prijzen, maar ook heeft Class 2 hiermee een geldig wereldkampioenschap. En misschien vliegen ze nog een paar taken. In de vallei hebben ze immers niet te maken met een startplek in de wolken...

De dag begon vandaag zoals voorspeld: met regen en dat hield niet op. Daarmee was de dag snel gecanceld. Vervolgens volgde er op de vraag van de Franse teamleader en zeer uitgebreide uitleg van Heather die de moeite waard is om eens te volgen. Je krijgt een kijkje in het beslissingsproces van de meet director. Bovendien is het goed om je te realiseren dat het achteraf altijd makkelijk oordelen is. Ja, achteraf hadden we wellicht een (deel van een) taak kunnen vliegen, maar ik ben ervan overtuigd dat Heather de juiste beslissing heeft genomen door onze veiligheid de hoogste prioriteit te geven.

Het middagprogramma trakteerde ons op een lokaal biertje.

Morgen weer proberen?

Timothy's new Innsbruck hairdo...

Yesterday evening we had a nice little party to celebrate the second swift task. Not only was there some handing out of prizes, also Class 2 now has a valid world championship. And they may even get to fly a couple more tasks. In the valley they don't have the problem of a low cloudbase...

The day began as predicted: with rain that just wouldn't stop. And so the day was cancelled quickly. Then the French teamleader asked a question and the extensive explanation of Heather is really worth listening to. You get an insight in the meet director's decision making process. And also it is good to realize that in hindsight it is easy to judge. Yes, we may have had (part of a) task, but I'm convinced that Heather made the right decision by putting our safety first.

The afternoon programme treated us to a local beer.

Shall we try again tomorrow?

19 May And how fast the weather changes on Tegelberg

2010-05-19T18:56:00.003+02:00

Het is vandaag dag 10 van de wedstrijd. Met nog 4 dagen te gaan en de wetenschap dat donderdag een regendag gaat worden, zijn we wat blij om te horen dat we naar boven mogen. Boven aangekomen bevinden we ons echter in de wolken! En hoewel de zon zich toch nog eens laat zien, krijgen we een afwisseling van hagel, sneeuw, zon en wolken. We vermaken ons goed boven want we zijn bezig met vliegen, maar zorgen maken we ons toch.

De organisatie is ontzettend behulpzaam; onze vleugels worden met een bezem sneeuwvrij gemaakt en er zijn voldoende doekjes om het zeil af te drogen. Dat mag best gezegd worden: complimenten aan de organisatie.

Omdat het voorspelde window zo klein is, krijgen we eerst een taak van 34 km en later toch nog van 37. Een en ander heeft er mee te maken dat we naar het westen meer kans maken om boven te blijven dan naar het oosten. Maar het ziet er niet goed uit. Op een bepaald moment gaat zelfs de gondel niet meer vanwege de wind gedurende een half uur.

De weerman Volker laat ons op internet zien dat het occlusiefront sneller komt dan verwacht en met een stormwaarschuwing bij de Beierse meren lijkt het lot van deze dag bezegeld. Geen taak maar wel vrijvliegen.

Het is heerlijk in de lucht. Rustig soar ik wat rond de start om boven het kasteel ineens weer naar wolkenbasis te gaan. Dicht bij de wolk gaat het ineens heel hard omhoog en ik speer weg naar de rand. Na wat rond het kasteel gevlogen te hebben land ik na een uurtje. Heerlijk gevlogen en veel plezier gehad op de berg. Wat wil een mens nog meer?

Today is the tenth day of the competition. With just 4 days to go and knowing that Thursday will be a rainy day, we are glad to hear that we can go up. On the mountain we are in the middle of a cloud! And although the sun comes out, we are treated to a mixture of hail, snow, sun and clouds. We are enjoying ourselves because we are preparing for the flight, but we do worry. The organisation is very helpfull; our wings are made snowfree with a broom and there are enough cloths available to dry our sails. So it is something to say out loud: I have great compliments for the organisation.

Because the predicted window is so small, we first get a 34 km task and later it changes to a 37 km task. This has to do with the fact that we have a far bigger chance to stay up towards the west than towards the east. But it doesn't look good. Then even the gondel doesn't go down anymore because of the wind for half an hour.

Weatherman Volker shows us on the internet that the occlusionfront is coming sooner than expected and with a stormwarning at the Bavarian lakes, the fate of the day is no task but free flying.

It is wonderful in the air. I soar easily at launch and gain enough hight over the castle to get back to cloudbase. Close to the cloud the lift is very strong and I flee to the edge of the cloud. After having flown around the castle I land one hour later. I had a great flight and have had lots of fun on the mountain. What else do you want?

My video of today

Video made by Flip (in Dutch)

Video made by Flip (half Dutch half English)

Video made by Flip of Bob Baier landing after a task of 97 km. So at least the swifts had a task and it was great to see them chase each other.

18 May - If you don't try, you don't fly

2010-05-18T21:49:00.003+02:00

Niet geschoten is altijd mis!

Nadat de beslissing is gevallen dat we niet naar boven gaan voor een taak. Besluit ik alsnog zelf te gaan. Boven aangekomen staan er al een boel toestellen klaar, maar de omstandigheden zijn slecht. Af en toe is er een rustig moment met wat blauwe hemel en mooie wolkjes om snel weer afgewisseld te worden met neerslag van iedere denkbare soort. Er zijn mensen gestart, maar het zag er niet echt lekker uit, en voor de rest.... zie het filmpje.

If you don't try, you don't fly!

After the day was cancelled, I decided to go up myself. On top a number of pilots are ready to launch, but the weather situation is not very nice. Every now and then there is a quiet moment with blue sky and some nice clouds, to quickly change into various kinds of rain. Some pilots launched, but is was not my kind of weather. For the rest... see the film.

18 May - Two teamleader briefings

2010-05-18T11:41:00.005+02:00

Er is een speciale teamleaderbriefing over de vraag of zaterdag toegevoegd kan worden als wedstrijddag in het geval dat er nog onvoldoende gevlogen is voor een geldig wereldkampioenschap. Het duurt even voordat alle teamleaders de 'go' of 'no go' kunnen geven. All landen gaan akkoord voor class 1 (dames). Voor class 2 (swifts) is Frankrijk eerst tegen en daarna vóór. Voor class 5 ligt het anders: Italië en Zwitserland zijn tegen, maar met 6 andere landen voor is er toch de noodzakelijke meerderheid. Maar de klachten en achtereenvolgens protesten zijn al aangekondigd tegen dit eventuele besluit, dus de jury - dit hier achter staat - kan zich gaan voorbereiden.

Als er tot zaterdagochtend onvoldoende punten zijn voor een geldige wedstrijd (we hebben er 1500 nodig), dan zal er zaterdag (als het kan) alsnog gevlogen worden om de noodzakelijke extra 1000 punten bij elkaar te vliegen.

De Duitse teamleader wil graag dat er zaterdag alsnog gevlogen wordt, omdat een groter aantal taken een eerlijker uitslag zal geven. Kun je maar 2 dagen vliegen, dan speelt geluk immers ook een grote rol.

Het is belangrijk dat er hoe dan ook nu een beslissing genomen wordt, om het voor iedereen duidelijk te maken. Wat je niet wilt is dat iemand gaat afdwingen dat er alsnog op zaterdag gevlogen wordt (of juist niet) om zijn/haar positie in de ranglijst zeker te stellen.

De uiteindelijke beslissing wordt nu: als we op vrijdag tenminste 500 punten hebben, zal zaterdag een wedstrijddag worden. Als we op vrijdagavond 1500 punten hebben, hebben we dus een geldig wereldkampioenschap en zullen we zaterdag alleen vrijvliegen. En de afsluitende ceremonie zal pas op zaterdagavond plaatsvinden.

Vragen? Bekijk het filmpje en je krijgt alle uitleg.

En VANDAAG dan? Geen taak, maar kijk daarvoor naar de volgende film!

We have a special teamleader briefing because it has been suggested to turn Saturday into a competition day in case we don't have enough points for a valid championship. It takes some time before all teamleaders have given their 'go' or 'no go'. All countries agree for class 1 (women). France first opposes and then agrees for class 2 (swifts). Class 5 is more difficult: Italy and Switzerland oppose, but with 6 other countries in favor there is the required majority. But complaints followed by protests have already been announced against this possible decision, so the jury - who backs this proposal - can prepare itself.

If we don't have enough points for a valid competition by Saturday morning (we need 1500 points), than we will fly a task (if at all possible) on Saturday to get the necessary points.

The German teamleader is all in favor of flying saturday, even if we have enough points, because a bigger number of tasks will give a more fair result. If you only fly two days, than luck plays a big role.

It's important that a decision is made right now, in order to make things clear for everybody. What you don't want is that a pilot forces the organisation to fly (or not to fly) in order to secure his/her position in the ranking.

So the final decision is: if we have at least 500 points on Friday, Saturday will be a competition day to add the remaining 1000 points needed for a valid competition. If we have enough points by Friday evening, we have a valid world championship and we will only free fly on Saturday. And the closing ceremony will take place Saturday evening.

Any questions? Watch the movie to get the answers.

But what about TODAY? No task, but check the next movie!

17 May Ollie Barthelmes' flight

2010-05-18T11:14:00.004+02:00

Aan het einde van de middag is Ollie alsnog gestart voor een leuke vlucht over het kasteel. Let vooral op hoe hij de paraglider achterna zit!

At the end of the afternoon Ollie launched and had another great flight over the castle. Watch how he chases a paraglider!

17 May Dag 8 / Day 8 rigging in the snow

2010-05-17T22:45:00.003+02:00

Terug op HQ is er een discussie aan de gang over nieuwe GAP parameters: deze zijn aangepast vanwege de beperkte omstandigheden. Omdat er echter maar 2 dagen als echt vliegbaar worden gezien (dinsdag en vrijdag) streven ze ernaar om in ieder geval goede taken te kunnen zetten, met de huidige parameters is dat een te grote uitdaging. We gaan het ermee doen.

Om kwart voor 12 geeft onze weerman nog steeds het signaal dat het niet vliegbaar wordt, maar het weer is in enkele uren al zo veranderd, dat we nog steeds hopen. Om 12 uur krijgen we een sms dat we naar boven gaan en ineens lijkt het erop dat het gaat gebeuren. Boven aangekomen is de top nog steeds in de wolken en de startramp wordt sneeuw vrij gemaakt. We staan in zeker 10 cm sneeuw op te bouwen en de zon breekt door, de hemel wordt blauw en ik heb er zin in. We hebben een taakbriefing rond 13.00 uur en zetten een taak die veilig moet zijn, maar ook een echte taak moet bieden. De wind komt echter nog steeds uit het westen en dat is geen goed signaal. Iedereen lijkt het wel naar z'n zin te hebben in de sneeuw en zon opbouwen, een beetje sneeuwballen gooien en genieten van het uitzicht. Onze taak is een kleine taak langs de rand van het gebergte over 45 km. We krijgen geen startgates, ieders individuele starttijd telt, zodat we geen drukte voor de start krijgen. Dit omdat we zoiezo een lage wolkenbasis hebben en omdat na ons de ridgids ook nog willen vliegen.

We gaan starten vanaf 14.35 en ik ga me klaar maken bij mijn vleugel. En nog voordat ik het echt in de gaten heb, hoor ik Heather roepen dat we een briefing hebben. Ineens zie ik ook het regengordijn in de vallei en uiteindelijk haasten we ons om af te breken. Niemand gaat vrij vliegen vanwege het voorspelde gustfront en we komen zelfs niet eens van de berg af omdat er te veel wind staat waardoor de gondel niet gaat. En zo leek het er even op dat we zouden gaan vliegen, maar gebeurde het toch niet.

Back at HQ there is a discussion going on about the new GAP parameters: these have been adapted to the limited circumstances. Because they see only 2 days as good flying days (Tuesday and Friday), the organizations strives to set suitable tasks and with the present parameters that is too big a challenge.

At 11:45 our weatherman thinks we will not have a task, but the weather has changed so much over the past hours, that we are still hoping to fly. At 12:00 we receive a text telling us to go up and all of a sudden it looks likes it is going to happen. On the top, we are still in the clouds and the ramp is being made snowfree. We rigg in at least 10 cm of snow and then the sun starts to shine, the sky turns blue and I'm happy. There is a task briefing at 13:00 and we set a safe but good enough task of 45 km along the rigde. The wind still comes from the west, which is not a good sign. All pilots seems to enjoy themselves rigging in the sun and snow, we through snowballs and enjoy the view. We don't get startgates, your individual startingtime counts, in order to avoid a lot of pilots hanging low over launch. And the ridgids also want to fly. We launch at 14:35 and I'm getting ready to get in line. And before I really know what is going on, Heather calls for a briefing. And then I see the raincurtain in the valley and we rush to break down the gliders. Nobody goes for free flying because of the predicted gustfront, and we don't even get off the mountain, because the wind is too strong for the gondel to go down. It looked for a couple of hours that we might fly, but then it didn't happen again.

Tegelberg 2010

2010-05-17T10:58:00.000+02:00

Check out this album for more pictures

17 May Dag 8 / Day 8 teamleaderbriefing

2010-05-17T10:50:00.004+02:00

Kijk hoe we heen en weer geslingerd worden tussen hoop en vrees. Hoe zelfs de weerman dan weer wel en dan weer geen hoop heeft en hoe het beslissingsproces van de meet director gaat. En hoe de teamleaders daar weer mee om gaan. Zou mijn volgende video dan echt over vliegen gaan? Mijn thermo ondergoed ligt vast klaar, boven is het KOUD! Om 12 uur weten we meer.

See how we are torn between hope and fear. How even the weatherman one moment has hope and the other moment has not and how the decisiontaking process of the meet director takes place. And how the teamleaders deal with that. Could my next video really be about flying? My thermo underwear is packed, it's cold up there! We'll know more by noon.

Last nights movie

2010-05-17T10:27:00.001+02:00

Red Bull Speed Run - The best video clips are right here

17 May Dag 8 / Day 8

2010-05-17T08:53:00.007+02:00

Het moet niet gekker worden! De hele berg is inmiddels bedekt met een nieuwe laag sneeuw! Toegegeven, vanuit het zoutwater zwembad bij de sauna was het een fantastisch gezicht, maar je wordt er niet echt blij van...

Gisteravond kregen we een filmvoorstelling voorgeschoteld door Charlie Jöst. Hoewel ik veel van de filmpjes al gezien heb, is het toch altijd weer leuk. Vooral de bloopers.

The weather is playing us! The whole mountain is coverend in fresh snow! I must admist, laying in the saltwaterpool at the sauna the view was great, but it does not make me very happy...

Yesterday evening Charlie Jöst arranged a filmnight. I've seen most films, but it's always fun to see them again, especially the bloopers!

15/16 May Dag 6/7 van de wedstrijd / Day 6/7

2010-05-16T11:38:00.013+02:00

Gisteren (15) een luie dag gehad die eindigde met een Italian Party. Er was weinig Italiaans aan de muziek, maar het dansen was prima!

Vandaag daarom maar gewoon de teamleader briefing over geslagen en uitgeslapen. Er is weer een wandeling de berg op, maar dat heb ik ook al afgefinkt op mijn lijstje, dus dat sla ik maar eens over.

Yesterday (15) a lazy day with an Italian Party at the end. Not much Italian to it, but the dancing was great!

Today I slept in and I skipped the teamleaderbriefing. There's a hike to a mountain, but done that... so not for me today.

15 May Dag 6 van de wedstrijd / Day 6 of the competition

2010-05-15T13:51:00.002+02:00

Meer van hetzelfde, vrees ik.

More of the same, I fear.

Bavarian Night

2010-05-15T10:46:00.000+02:00

Gisteravond was er de traditionele Beierse Avond met lederhosen, dirndls, bier en dansen. Sommige officials hadden het zeer goed naar hun zin...

Yesterday evening we were at the traditional Bavarian Night with lederhosen, dirndls, beer and dancing. Some officials were having a great time...

Vlucht van vorige week / Last weeks flying

2010-05-15T09:45:00.001+02:00

Aangezien we hier niet kunnen vliegen, dan nog maar even een vluchtje van 6 mei in West Sussex, Engeland bij Eastbourne.

As we cannot fly here, here's a flight of May 6th in West Sussex UK near Eastbourne.

14 May Dag 5 van de wedstrijd / Day 5 of the competition

2010-05-14T19:41:00.006+02:00

Ik moet mijn trouwe lezers/kijkers weer teleurstellen: ook vandaag geen taak.

Bad news: today's cancelled again...

13 May 4e dag van de wedstrijd / Day 4 of the competition

2010-05-14T09:43:00.004+02:00

De weergoden zijn ons echt niet gunstig gestemd. Vandaag ligt wolkenbasis op 1000 meter, dat is gewoon 700 tekort! En het blijft voorlopig slecht. Ik doe niet eens meer de moeite om mijn vliegkleding aan te doen...

Het alternatieve programma is wel heel erg sportief. We gaan met een groep van ca. 30 piloten de berg op naar Drehütte, een berghut halverwege de berg. Een klim van 500 meter die er beslist niet om liegt. Een constante stijg van 30-40 graden en het duurt even voordat ik gewend ben aan de hoogte en het tempo van de koplopers. We verdwijnen als snel in de constante regenbui en dat heeft wel iets moois.

In de Drehütte zit iedereen lekker te dampen bij koffie en bier. Mart, Bo en ik besluiten om de tocht af te maken en nog eens 500 meter te stijgen naar de Tegelberg, onze startlocatie. De klim is nog indrukwekkender en de klim nog heftiger. Uiteindelijk is het een wandeling van meer dan 3 uur in totaal en ik ben blij dat er een sauna is!

The weathergods are not helping out and the predictions for the next days are not good. I don't even bother to put on my flyingclothes.

The alternative programme is very active. We go up to Drehütte (mountaincabin) halfway on the mountain with a group of about 30 pilots. We have to climb 500 meters and it's a pretty steep climb. It takes a while for me to get used to the hight and marchingpace of the guys in the front. We dissapear into the constant rain and it has a beauty about it.

In Drehütte everybody is enjoying coffee and beer. Mart, Bo and I decide to finish the climb to Tegelberg, another 500 meter climb to the launch. The climb is even more impressive. It turns out to be a 3 hours climb in total and I do enjoy the sauna afterwards!

12 May Great flight over the castle

2010-05-13T10:14:00.003+02:00

Gisteren vloog Oliver Barthelmes, safety director, tijdens een zeer kort moment van zicht en droogte over het kasteel Neuschwanstein. Geniet van deze vlucht!

Yesterday Oliver Barthelmes, safety director, launched in a small window and flew over the Castle Neuschwanstein. Enjoy the flight!

Dag 3 van de wedstrijd / Day 3 of the competition May 12

2010-05-13T00:11:00.003+02:00

En weer een dag niet vliegen! Nu geen föhn maar gewoon veel regen. En hoewel het later op de dag opklaart en er zelfs toch nog door iemand gevlogen wordt, zit het er niet in. Ik had kunnen slepen maar mijn vleugel ligt op de berg...

Er zijn wat problemen rondom een nieuw soort swift: volg de ontwikkelingen en de ontknoping aan het einde van de dag, met het bescheiden feestje in de tent.

Another day of not flying! Now it's the rain instead of the föhn that holds us on the ground. I could have done some aerotowing, but my glider is on the mountain...

One of the swift participants flies with a new kind of glider; follow the debate and the results of the meeting and join us at the party.

Teamleaderbriefing

Afternoon programme

Dag 2 van de wedstrijd / Day 2 of the competition

2010-05-11T20:50:00.008+02:00

Eigenlijk zegt het filmpje genoeg: waarom we gisteren niet gevlogen hebben en waarom we vandaag ondanks het prachtige weer liever zijn gaan wandelen en het kasteel bezocht hebben, dan dat we zijn gaan vliegen. Leer meer over de werking van föhn en hoe verstandig het is om naar de lokalo's te luisteren.

Uiteindelijk vlogen de swifts overigens wel een taak van 78 km, maar die hoefden de berg niet af omdat ze in de vallei opgesleept werden.

The movie says more than enough: why we didn't fly yesterday and why we - regardless of the beautiful weather - decided to go for a walk and visit the castle, rather than go flying. Learn more about the Northern Alps Föhn effect and that it is wise to listen to the local pilot's advice.
The class 2 swifts did fly a task of 78 k's, but then they were towed from the valley instead of having to get off the mountain.

Het alternatieve programma / The alternative programme

Zou je ook wel eens het kasteel Neuschwanstein van die malle Koning Ludwig II van Beieren willen bezoeken, nu heb je de kans. Geen zin om het hele filmpje te zien, kijk dan even welke optie voor jou werkt! Veel kijk plezier.

Feel like visiting the Neuschwanstein Castle that silly King Ludwig II of Bayern built, go see the movie.

Dag 1 van de wedstrijd / Day 1 of the competition

2010-05-10T22:25:00.010+02:00

Vanmorgen wakker geworden met regen, maar dat was voorspeld. Tijdens de teamleader briefing is de weerman wat lacherig optimistisch dat we wellicht een heel klein window zullen hebben. De opbouwtijden worden 2 keer achter elkaar met een uur uitgesteld maar zelfs dan gebeurt er nog steeds niets. De officials overleggen druk en lopen in en uit terwijl het afwisselend regent en droog is.
Er wordt besloten dat - met het zeer kleine window dat ze verwachten - dat alleen de dames opbouwen en mogelijk een taakje krijgen. Uiteindelijk ga ik dan toch ook mijn vleugel halen, maar halverwege wordt de dag al afgeblazen. De lucht is donker, de föhn komt van achter en de regen valt zodra we beneden zijn.

En wat doe je dan? Dan ga je naar een sportwinkel...

Tijdens de ochtend komt toevallig ter sprake dat ik met mijn harnas (Moyes Race) grote problemen heb gehad om de parachute eruit te krijgen. Vorig jaar hebben we hierover al filmpjes gepubliceerd en Moyes heeft een aanpassing gepubliceerd (en sindsdien uitgevoerd aan nieuwe harnassen), maar die blijkbaar niet bij iedereen is aangekomen. Tim en ik helpen Jamie bij het checken van haar harnas en het filmpje spreekt voor zich. Gelukkig kunnen we met de aanpassingen haar harnas weer in orde krijgen en Jamie is zichtbaar opgelucht!

Uiteindelijk krijgen we ons window tegen half vier, maar dan rest ons niets anders dan op het terras neer te strijken voor een koffie met heerlijk Duits gebak met uitzicht op de Tegelberg waar alsnog een paar delta's en para's gestart zijn (die later in de regen moeten landen...)

Ik hoorde het gerucht dat het morgen wel eens mee zou kunnen vallen met het weer, maar zien is geloven. Tot morgen!

P.S. iedereen bedankt voor de leuke reacties!

The day is cancelled because of rain. So today's alternative programme is shopping and checking a harnas... and what a good thing we did.

9 mei de openingsceremonie / Openingceremony

2010-05-09T22:02:00.008+02:00

De dag begint vroeg met een teamleaderbriefing. Sommige piloten gaan de berg al op, maar ik besluit om met Timothy (onze Tim-leader) toch naar de briefing te gaan. We krijgen een weerupdate (mmmm, ziet er niet echt goed uit), info over wat we wel en vooral niet mogen, het live tracking systeem etcetera. Ook worden de task en safety committees gekozen. Ik zit deze keer weer in de safety committee op verzoek van Heather maar nu hoef ik in ieder geval niet op de HQ frequentie te vliegen, dat hebben ze sinds vorig jaar veranderd.

Na de briefing ga ik voor een trainingsvluchtje de berg op. Het is er propvol en een grote chaos.
Vanaf 12 uur starten de eerste piloten en ik ga er zelf rond kwart voor 1 af. Onder de start ligt de rigid van een Italiaanse piloot die slecht gestart is. Later blijkt dat hij mogelijk toch een gebroken been heeft, sneu. Er is een lage wolkenbasis en het is er aardig koud. Helaas trek ik de houder van het touwtje dat de rits dichtmaakt stuk, maar na enig gepiel gaat mijn harnas toch dicht. De thermiek is matig en ik houd het op een rustige eerste vlucht, geniet van het uitzicht over Kasteel Neuschwanstein en land in het grote landingsterrein waar de wind van alle kanten lijkt te komen.

Vervolgens moet de vleugel weer snel de berg op en gaan we naar de officiële pilot briefing in de tent. Gelukkig duurt het allemaal niet te lang, zodat we daarna aan de optocht kunnen beginnen. Hoewel er twee Nederlandse piloten zijn, sta ik toch alleen bij het bordje en word omringd door 6 schattige meisjes met zelf gemaakte Nederlandse vlaggen. Een van de meisjes blijkt een Nederlandse vader te hebben en kletst er vrolijk op los. Het is toch altijd weer leuk, zo'n intocht en zelfs met aardig wat belangstelling van de lokale bevolking.

In de tent begint het officiële gedeelte met speeches, het noemen van namen, de gebruikelijke folklore, dansmariekes en natuurlijk het bekende Duitse Bier in grote pullen. Aan het einde van de happening barst de hemel open en komt het water naar beneden. Dat wat vandaag valt, kan morgen niet meer vallen, denken we maar.

The day begins with a teamleader briefing. As soon as it's over we go up the mountain for a short trainingflight. It's a bit of a chaos on top, but everybody manages to rig and fly. Unfortunately one of the Italian pilots has a bad launch and ends up with a hurt leg.
Thermals are okay, Castle Neuschwanstein is beautiful from above, but because we have to get our gliders up before the mandatory pilot briefing, I just have a short flight. As soon as the pilot briefing is over, we get in line surrounded by these lovely kids with flags and country signs. Of course there are the speeches, folklore dancing and German Beer to entertain us all. At the end of the party, it rains heavily.

WK Dames Tegelberg 8 mei 2010 / Women's Worlds 2010

2010-05-08T21:37:00.014+02:00

Na een lange en vooral natte reis aangekomen in Schwangau, Zuid-Duitsland voor de WK Dames 2010. Ik heb mijn intrek genomen in een ferienwohnung aan het meer en de volgende dag meld ik me voor de registratieprocedure op HQ. Leuk om al die piloten weer te zien! Eerst een warme ontmoeting met het Russische team (5 dames sterk). Daarna het Duitse team dat ook gastland is dit jaar. Na de dramatische Pre-WK (niet 1 taak gevlogen vorig jaar vanwege het slechte weer) en een organisatie die nog veel te leren had, hoop ik dat het dit jaar beter zal zijn. De meet director is Heather Mull, en met ondersteuning van Mart Bosman en Flip Koetsier moet het toch goed gaan komen. Nu het weer nog... Ik vorm de Dutch-Colombian Connection met Claudia Mejia als teammate.

Na de registratie, het kopen van een radiofrequentie, het halen van een livetrack systeem en de verplichte sprogmeting (die nog hetzelfde stonden als vorig jaar), brengen Timothy (die dit jaar chauffeurt) en ik mijn vleugel alvast naar boven. De vleugels moeten iedere dag tussen 18.00 en 19.30 de berg op gebracht worden (na de vlucht dus) zodat er 's morgens geen opstoppingen plaats vinden.
Er zijn 22 dames en 43 rigids (allemaal heren denk ik) die allen naar boven moeten. Er zijn boven nummers uitgezet op de krappe opbouwplaatsen en we moeten in 3 groepen opbouwen tussen 09.00-10.30 uur. De planning is strak en ik ben benieuwd hoe dat gaat. Inmiddels zijn er 2 startlanes naast elkaar richting het noorden, maar ze staan wel krap op elkaar.

Harm Darwinkel en Annet Vieregge bemannen het sleepgebeuren met de Swifts (5?) in het dal.

De verwachting voor morgen is goed, dus ik hoop tussen de teamleader briefing van 9 uur en de verplichting pilot briefing van 15.30 nog een vlucht te maken. Even wennen aan de startcondities, het luchtruim verkennen en een oefenvlucht maken voor de nog wat onwennige spieren.

Leuk is dat we met een livetracking systeem gaan vliegen. Vanaf maandag kan je op de website livexc.dhv.de de vluchten dus live volgen! Let op nummer 109!
Ik ben benieuwd of dat leuk is om ons te volgen. Ik neem aan dat er op die website ook aangegeven zal worden wat de taak is en welke starttijden er zijn, maar dat is nog even afwachten. Meer info vindt je ook op de dhv.de site.

Een kleine impressie van vandaag vindt je hieronder.

It's great to meet up with al the pilots again at Tegelberg! Although I was a bit uncertain after my bad experience last year at the pre worlds, I decided to go anyway. I form a team with Claudia Mejia, the Dutch-Colombian Connection and our driver/teamleader is Timothy. I'm ready for 2 weeks of competition!
After the registration, buying of the radio frequency and renting the live tracking system (I'm number 109), the sprogs get measured and are ok! What a relieve!
There are 22 ladies and 43 ridgids and about 10? swifts. We have to rig in 3 groups because the top is too small for all of us to rig at the same time. Gliders are to be on top every evening between 6 and 7.30 so they keep us busy!

Mindset

2010-03-21T14:46:00.003+01:00

Op 16 maart kon de kernploeg een KNVvL avond bijwonen van Jackie Reardon over Mindset; een methodiek waarmee zowel tijdens wedstrijden als daarbuiten mentale weerbaarheid kan worden ontwikkeld. De methode streeft bewustwording na om juist onbewust te worden. Zo leert de sporter vanuit gevoel en intuïtie te handelen.

Aan de hand van veel video's (die je op de website allemaal kunt bekijken) laat ze zien wat het effect is van deze methode. Ook laat ze goed zien hoe je door verhaaldenken, in plaats van actiedenken, snel afgeleid kunt raken. Ze geeft 6 pijlers, 9 instrumenten en 4 concentraties die je helpen om je persoonlijke succesplan op te stellen. Een 'beetje' discipline zou dan genoeg moeten zijn om er echt mee aan de slag te gaan. Ik vind het heel herkenbaar en ga de bruikbaarheid ervan zeker toetsen tijdens dit seizoen.

Vliegseizoen 2010

2010-03-21T14:31:00.005+01:00

Dit jaar heb ik de volgende wedstrijden gepland staan:

WK Dames Tegelberg Duitsland van 8 t/m 22 mei.
NK Slepen 29/30 mei en 5/6 juni.
EK Ager Spanje van 11 t/m 24 juli.
NK Monte Cucco Italie van 9 t/m 15 augustus.

WK Dames Tegelberg
Inmiddels sta ik 11e op de wereldranglijst bij de vrouwen en mijn streven is bij de eerste 10 eindigen. Vorig jaar op de Pre-WK heb ik 2 trainingsvluchten kunnen maken maar de wedstrijd zelf was niet vliegbaar vanwege de weersomstandigheden. Hopelijk is het dit jaar beter want het lijkt me een prachtig gebied om te gaan vliegen. Zie ook mijn blog van vorig jaar. Zo als het er nu naar uitziet ga ik samen met Jamie (VS) en Claudia (Colombia) een team vormen en Tim zal ons chauffeuren. Hier de link naar de website van de wedstrijd.

EK Ager Spanje
In 2002 vloog ik hier mee met de overland cursus van Dennis Pagen. De sfeer van de wedstrijd, die gelijktijdig met de cursus was, en het gemak van het vervoer was me zo goed bevallen dat ik vanaf 2003 besloot met wedstrijden mee te gaan doen. Hier de link van de website.

Kernploeg 2010

2010-03-21T14:07:00.008+01:00

Dit jaar bestaat de kernploeg uit Andre, Erik, Koos, Martin, Rob, Tanno en ikzelf. We hebben een andere aanpak gekozen dan vorig jaar waardoor we door meer samen te organiseren de taken willen verdelen. We hebben aan aantal weekenden gepland en ieder van ons neemt de organisatie van een mogelijke locatie - geschikt voor een trainingsweekend - op zich. Koos en ik richten ons op Porta Westfalica.

In de winterperiode - de gelukkig nu ten einde lijkt te komen - hebben we weer een interessante KNvVL-dag gehad. In werkgroepjes is er gekeken welke overeenkomsten en verschillen er zijn tussen de diverse disciplines en wat we van elkaar kunnen leren. Ook een boeiende presentatie van een F16 demonstratiepiloot die zeer de moeite waard was.

Rob en Martin hebben een dag in de windtunnel van de TU Delft georganiseerd, waarbij we onderzocht hebben hoe welke weerstandselementen er zijn, welke weerstand ze opleveren en hoe we daarmee om kunnen gaan. Keuzes als vliegen met een vizer, met of zonder wielen en waar je je instrument plaatst liggen nu voor. Ik ga voor een nieuwe helm, maar toch zonder vizer omdat ik de wind wil voelen en horen en het opgesloten zitten in een helm als onprettig ervaar. Oke, iets meer weerstand die ik op de koop toe neem. Hetzelfde geldt voor de wielen in plaats van skits: ik voel me er toch beter bij en dat blijft belangrijker dan weerstandsvermindering. Wel heb ik veel geleerd over hoe ik mijn armen het beste kan houden bij het steken en dat het de moeite waard is je armen in de mouwtjes te stoppen.

Een leerzame en interessante dag dus. Zie hier de video van de voorbereidingsdag.

NK 2009

2010-03-21T13:55:00.007+01:00

Ook van het NK heb ik dagelijks een videoverslag gemaakt. Met slechts 4 taken kregen we niet veel kans om te vliegen. En met name taak 4 was voor sommigen heel teleurstellend, omdat de beslissing om nog even op de berg te wachten hen duur kwam te staan.

Het leverde mij een overall 7e plaats op en de eerste prijs bij de dames, waar ik dit jaar gelukkig 3 andere concurrenten had ;-)

De video's:
Dag 1 video
Dag 2 video
Dag 3 taak 1 video
Dag 4 taak 2 video
Dag 5 taak 3 video
Dag 6 taak 4 video
Dag 7 video
En de video van de prijsuitreiking

Sport Class Open video's

2010-03-21T13:48:00.003+01:00

Een beeld zegt meer dan 1000 woorden; hierbij het videoverslag van de Sport Class Open 2009

Dag 1 video
Dag 2 video
Dag 3 video
Dag 4 video
Dag 5 video
Dag 6 video
Dag 7 video

Dag 4, taak 2

2009-08-06T09:50:00.003+02:00

Deze dag in Aspres gestart. Heerlijk rustig opbouwen en starten. Ik kom vrij makkelijk boven, maar het stijgt niet verder door dan 2150 m. Koos, Martin en Tanno (met wie ik DaKoMaTa vorm ;-) zijn al onderweg naar de ridge in het westen en ik waag het erop. Het is een vrij lange steek en ik kom net boven ridge hoogte aan. Spannend! Op de hoek zit een zwever met een delta te draaien en ik vind daar gelukkig snel een goede bel die me uiteindelijk naar 2550 brengt. En net op dat moment komen Koos en Tanno voorbij. Samen met hen naar het eerste keerpunt gestoken. Onderweg niets gevonden dus ik ben blij als ik Rob van der Leeden zie draaien. Hij blijft echter zelf niet lang (ik hoor net dat dat niet aan mij lag) en ik draai naar boven de 2000. Daarna ga ik achter Koos en Tanno aan naar het oosten waar zij draaien. Ik kan echter net niet op hun hoogte uitkomen en daar maak ik de fout toch achter ze aan te gaan. Iets lager dan mij vertrekt ook Cameron en ik hoop dat we samen wat zullen vinden. Net over de rivier vind ik een belletje, maar ik heb of te weinig geduld of pech. Ik durf het plateau niet op en moet vlak eronder een veld uitkiezen. Er komen 2 kinderen van een nabij gelegen boerderij kijken tot ik afgebouwd ben en dan wordt het wachten en wachten en wachten. Had ik nou toch Koos maar gebeld... Want ik ben uiteindelijk, na allerlei zoektochten op het plateau pas om half 8 thuis. Inmiddels staat Koos met 2 keer goal bovenaan en ons team (Martin en Tanno stonden ook op goal) staat bovenaan. Ik hoop dat vandaag, we gaan weer naar Aspres, mij naar goal brengt!!!

Dag 3 van het NK; een taak!

2009-08-04T22:52:00.003+02:00

Vandaag hebben we een taak. Maar het schiet allemaal niet op. Het is te warm en te stabiel om goede thermiek te geven en het is wat rommelen boven de start. Ik had wat eerder achter Koos en Martin aan gemoeten, maar ik was wat aarzelend. Uiteindelijk besluit ik om op 1850 meter dan toch maar - zegen de greep - naar keerpunt 2 te gaan. Ik had er geen geloof meer in dat het beter zou worden op de Chabre. Het is een lange glij en bij de fruitfabriek vind ik een belletje. Maar het lukt me niet echt hoogte te pakken en ik glij verder naar de Gache. Daar kom ik erg laag aan. Ik pruts nog wat maar moet even later toch landen in een veldje bij Joost. Even later staan ook Rob en Bo (Deen) bij mij in het veld. Slechts 25 km gevlogen van de 70, maar toch wel lekker gevlogen! Goed voor een 20ste plaats vandaag. En Koos, die stond als eerste op goal en heeft de dag gewonnen! Morgen gaan we naar Aspres.

Druk, druk druk

2009-08-02T22:47:00.004+02:00

Het zijn volle dagen en daardoor komt het schrijven op mijn blog wat in het gedrang. Gelukkig zijn er filmpjes te volgen op de zeilvliegen website (die kosten met name veel tijd!). Vandaag is de eerste dag van het NK, maar we werden wakker met onweer en regen en de dag is afgezegd. Gelukkig klaarde het wel in de loop van de dag op, dus konden we weer lekker buiten zitten.
Morgen zal het wel vliegbaar zijn met een wat harde wind uit het noorden. Dat zou zo maar eens een taak naar Puimousson kunnen worden en daarmee een latertje.

Dag 3 van de Sport Class

2009-07-28T21:45:00.004+02:00

Inmiddels zijn we al een paar dagen in de competitie. Ik heb deze week een geheel andere rol; starthulp. Het is heel leuk om anderen te kunnen helpen starten en iets terug te doen voor al die keren dat mensen mij hebben geholpen tijdens wedstrijden! Ik ben er wel achter dat het hard werken is in de brandende zon steeds wachten tot er weer iemand goed gestart is en ook wel even bijkomen van een niet zo goede start.

Dag 1 waren we naar Aspres en was er een taak van 39 km uitgezet naar de Oule, St. Genis, Ventavon en landen op de camping. Ik maakte een klein foutje op het laatst en haalde het net niet. Koos wel, dus die kwam me even later weer ophalen. Gisteren kon er niet gevlogen worden en vandaag werd er gestart op de Chabre, maar de startcondities waren niet optimaal. Jammer en ik ben uiteindelijk niet gestart.
De dag is goed vol; om half 8 op staan, om 9 uur briefing en daarna de berg op. Terug rond 6 uur, boodschappen, koken en vanaf 9 uur 's avonds nog een lezing van onze toppiloten. Ze worden met belangstelling gevolgd en gewaardeerd.
Filmpjes laten helaas wat op zich wachten, maar hopelijk morgen op www.zeilvliegen.nl

Eerste vlucht Chabre

2009-07-25T16:28:00.006+02:00

ONZE PLEK MET UITZICHT OP LANDINGS TERREIN
Die was gisteren, vrijdag de 24ste. Omdat de chauffeurs voor de wedstrijd al gearriveerd waren, konden we gezamenlijk naar boven rijden. Helaas verliep alles wat langzamer dan gepland, waardoor we eigenlijk te laat op de berg waren. De wind begon net van zuid naar west te draaien, waarna alles een beetje vervelend wordt op de berg. Er kwamen een paar dustdevils - gelukkig stond iedereen (soms na aandringen) vast aan een haak - en de startcondities namen af. We waren opgebouwd bij de nieuwe vlonder, maar daar stonden een paar fransen te aarzelen. Uiteindelijk besloot Koos verderop te starten en dankzij de hulp van Ben, konden we na elkaar starten. Het was wel bumpy en rommelig onder starthoogte. Ik dacht dat voor het eerst zou moeten landen op het noodveld aan de zuidkant, maar na geduldig blijven zoeken en draaien, kwam ik toch op wolkenbasis (2800 m) uit. Vanwege de harde westenwind zijn we eerst een stukje naar het westen gevlogen om vandaar naar La Platte te gaan. Er stonden mooie wolken in het dal en Koos en ik vlogen richting Gap. Bij Pic de Crigne deed het niet wat het altijd doet daar, dus was het even zoeken naar een bel die Koos wel goed vond, maar ik niet. Omdat er inmiddels veel wind stond, op hoogte uit het zuiden en vanaf 2000m en lager vanuit het westen, wilde ik toch maar eens terug naar de camping. Ik maakte een inschattingsfout door door het dal te willen vliegen in plaats van net als Koos langs de Ajour hoogte te pakken, en moest dat bekopen met een wachttijd van anderhalf uur. Wel weer lekker gevlogen en goed geland.
HIER GELAND MET ZICHT OP TETE DE BOURSIER

Nu is het wachten op het begin van de Competition Course en de Sport Class Open die morgen gaan beginnen. Het weer ziet er voor morgen goed uit, dus dat belooft een mooie start.

Laragne 2009

2009-07-22T13:59:00.007+02:00

COL DE LAUTARET

Inmiddels zijn we na een paar dagen trekken aangekomen in Laragne. We hebben het rustig aangedaan en pogingen ondernomen om de Ecrins, een prachtig hooggebergte tussen Briancon en Grenoble in te bevliegen. Helaas bleek geen enkele site geschikt voor ons. Ofwel illegaal starten, ofwel een rot eind lopen met hindernissen als koeien, schrikdraad en startrampes met de nadruk op rampe. Wel genoten van onwaarschijnlijke mooie uitzichten en landschappen. Zo hebben we overnacht op de Col de Galibier, op 2700 meter hoogte. Inderdaad, fris! En gedineerd met uitzicht op de noordkant van Pic de Bure. Via een achteraf route zijn we dan eindelijk beland in Laragne waar het te hard waait en dat zal het waarschijnlijk morgen ook doen. Gelukkig hebben we internet...

PIC DE BURE

Zomerplezier

2009-06-28T20:28:00.002+02:00

Het zwembad staat!

Dag 4, helaas geen taak

2009-05-25T13:29:00.004+02:00

Hoewel de hemel er prachtig uit zag, met mooie cumultjes en een heerlijke temperatuur, gingen wij toch, na lang wachten en overleg, niet van start. Zo'n laatste dag wil je namelijk ook de prijsuitreiking en wellicht toch ook wat op tijd naar huis, want maandagochtend moeten de meesten toch weer aan de slag.
Jammer dat Stadskanaal net geen baan heeft in de NW richting, anders hadden we wel kunnen starten. Nou ja, niet getreurd. Twee leuke taken en al met al 7e geworden. De eerste punten zijn binnen gehaald voor het NK totaal en nu op naar Laragne in de zomer.

Het filmpje van dag 3.
Het filmpje van dag 4.

Ook leuk de foto's van Andre van den Akker.

Dag 3: Goal !!!!

2009-05-24T09:00:00.010+02:00

Zie hier het clipje van dag 1, met als dagwinnaar Gijs Wanders.

Dag 3 ziet er uit als een prima dag. Weinig wind, mooie cumultjes en een leuke taak van 72 km met eerst een out-and-return van 44 km naar het zuidwesten, daarna een driehoekje naar het zuidoosten en via Bourtange (altijd leuk vanuit de lucht) terug naar het vliegveld.
Ik mocht als 11e starten, had een probleempje met de release en ging direct nog een keer, maar nu achter de dragonfly. De sleep was bumpy maar ik werd in een bel afgezet en ging samen met Tanno naar wolkenbasis. We staken naar Stadskanaal en daarna ging het mis. Ik verloor al mijn hoogte en moest weer terug naar Stadskanaal waar een mooie bel me langzaam weer omhoog bracht. Daarna ging ik met o.a. Rob de Regt naar het westen. Steeds verloor ik toch weer hoogte en toen ik ca. 5 km voor het eerste keerpunt was (ten oosten van Borger) ging ik op 275 meter al een landingsveld zoeken. En toch nog een piepje. Ik won met moeite 150 meter en kwam driftend over Borger heen, waar ik het weer kwijt raakte. Inmiddels heb ik geleerd dat het geen zin heeft me druk te maken over de taak en de resultaten, dus focus ik me op mezelf, het gepiep van de vario en het centreren, al is het op nul komma niks. Heel langzaam pakte ik wat, maar het dreef met terug over Borger en dat was de verkeerde kant. Weer alles kwijt... Weer een landingsterrein uitzoeken, hier en daar al een vlieger in een grasveld, daar of daar... Weer een piepje en tips van Tanno (met dank) en weer ging het langzaam omhoog. Toen ik eindelijk weer op 600 meter zat pakte ik de bel echt goed en stampte door naar 1350 meter. He he. Ik pakte het keerpunt, hoorde Paul melden dat ze me zagen en stoof terug naar de bel bij Borger. Weer omhoog en over Borger heen. Weer een bel en richting Stadskanaal. Daar was het weer heel moeilijk. Met 400 meter over zou ik het vliegveld moeten halen en ik koos voor de noordelijke route, waar de meeste landingsterreinen waren en ook om te voorkomen dat ik in de aanvliegroute van de ULM's zou komen. Ik haalde het net over de weg heen en boven een groot veld was het weer op 200 meter mijn landingscircuit uitzoeken. Hmmm, ik zou het niet meer halen. Of toch? Piep ... piep ... En langzaam ging het weer omhoog. Op 700 meter haalde ik het vliegveld en hoewel ik dringend naar beneden moest om te plassen, dacht ik: ik ben nu zo ver, hup met de geit!
Vlak voor het derde keerpunt pakte ik weer wolkenbasis, het leek nu wel makkelijker te gaan al kwam er veel afscherming aan uit het westen. Hmmm, als ik nog 2 bellen heb ga ik het halen. Derde keerpunt geen punt en op naar Bourtange. Gelukkig nog een bel en samen met een buizerd haalde ik wolkenbasis. Omdat het afgeschermd werd, ging de bel niet verder dan 1000 meter. En daarmee zou ik het net wel of net niet halen... Ik besloot het er toch op te wagen. Ik kon het niet meer melden, want mijn radio deed het niet meer. En door zuinig te vliegen, nog 1 keer in een klein beetje te draaien haalde ik het ruimschoots! Juichend kwam ik als laatste (6e) over de goallijn, maar was inmiddels zo ontzettend moe, pijn in alle spieren dat mijn landingscircuit nergens meer op leek. Maar ik had het gehaald! In totaal 4:20 gevlogen, over de taak 3:16. Joepie. Ik kan toch vlakland vliegen!!!! En het allerleukste is nog het enthousiasme waarmee ik onthaald werd, wat is op goal komen toch super!!!!

Dag 2, wie er wel vlogen

2009-05-23T11:45:00.003+02:00

Hoewel er dus geen taak was, was er wel vermaak voor de dolly jongens!

Dag 2

2009-05-22T12:21:00.006+02:00

Zoals voorspeld, begint het om 12.00 uur vreselijk te onweren, waaien en er valt een ruime hoeveelheid water naar beneden. In de kantine wordt de taak al uitgezet door Koos, Martin en Rob. We hopen op een taak rond 3 uur.
Hoewel de bui zoals voorspeld braaf om 3 uur met hagel en windstoten over komt zetten en iedereen naar de hangaar vlucht, blijft de weers- verbetering met wolken- straten uit. Rond 5 uur willen Alfons en Koos nog een vluchtje maken maar de crosswind gooit roet in het eten. Hopelijk is het morgen beter.

NK slepen dag 1

2009-05-22T12:05:00.010+02:00

De weers- voorspel- lingen voor Hemel- vaart zien er goed genoeg uit om de wedstrijd door te laten gaan. Dus bepakt en bezakt met 4 kids woensdag avond al op weg. Maxime heeft haar vriendin Melanie meegenomen en zijn van plan op de fiets Stadskanaal te gaan ontdekken.
Donderdagochtend ziet het er aardig uit, maar Martin weet te vertellen dat de wind rond 12 uur gaat draaien naar het westen en inderdaad, tegen de tijd dat we willen gaan, doet ook de wind wat het moet doen.
Er is even wat gedoe over piloten die geen skits of wielen hebben en gelukkig wordt een startverbod voorkomen doordat andere piloten nog reserve materiaal bij zich hebben. Zou toch jammer zijn geweest…
Faber en Wessel zijn officiele vrijwilligers en helpen met het ophalen en brengen van de dolly's. En dat doen ze razend snel en goed!
Er wordt een taak uitgezet naar Westerholt (D) van 41 km. Ik start als 4^e en inmiddels ziet de lucht er wel wat dreigend uit in het westen en trekt de boel dicht. Toch kan ik boven blijven op matige thermiek. Ik laat me met een groepje meedriften Duitsland in. Als ik Harry op een bepaald moment tegenkom, vlieg ik met hem mee, maar ik had toch net die ene bel moeten pakken… Nog even over de windmolens heen en dan sta ik aan de grond. Ook de wind begint dan aan te trekken, maar regen blijft uit. Ik ben helaas geland in een gebied waar mijn telefoon de zendmasten niet kan vinden. Hmmm. Ik lift mee met een vriendelijke Duitser naar een wegrestaurant in Rhede waar ik ouderwets kan bellen en aangenaam kan wachten tot ik weer opgehaald wordt door onze gelegenheidschauffeur Gert-Jan. Ook Koos en Tanno zijn niet veel verder gekomen dan ik, zo’n 15 km, maar Paul staat wel veel dichter bij goal. De dagwinnaar is Gijs die goal bijna gehaald heeft!

Een wedstrijd zonder taken

2009-05-17T12:49:00.004+02:00

Nadat de eerste taak geannulleerd is, is het dan ook voor de rest van de week gedaan. Geen enkele dag is het weer goed genoeg om een taak te stellen door regen en overontwikkeling. Het is zelfs niet goed genoeg om dan zelf maar een beetje te vliegen. We gaan voor het einde van de wedstrijd al naar huis. Of ik volgend jaar terug kom? Ik moet er nog eens goed over nadenken. Zo goed vond ik het niet georganiseerd. Wel jammer, want het is wel leuk met het clubje meiden, maar die zijn er ook wel op andere wedstrijden.

Eerste vliegdag

2009-05-12T11:17:00.006+02:00

Het is allemaal wat onduidelijk, maar we melden ons toch maar om 8 uur bij de gondel naar de Tegelberg. Daar liggen al zeker 15 rigids, maar omdat niemand aanstalte maakt om met de eerste gondel mee te gaan, staan we om half 9 dan ook met Ute samen om de berg. Een prachtig uitzicht over de vallei waar hele lage bewolking (van de bui van gisteren) ligt. Eerst maar koffie en dan volgens het lijstje opbouwen. Ik moet nog wat naar achteren volgens het lijstje. En als we helemaal opgebouwd staan, rara, is er een nieuw lijstje waarop staat dat ik als eerste moet starten! Nou is de Tegelberg een krappe opbouwplek, dus ik kan op dat moment met geen mogelijkheid naar voren zonder een hoop gedoe. Ik doe mijn beklag bij John (steward van de CIVL) en samen spreken we onze meet director Dieter erop aan. Die vindt het flauwekul, want de regels dit en de regels dat (mijn nekharen staan overeind) maar als wij dames het er over eens zijn, nou dan vooruit. Niemand die het raar vindt om gewoon te starten zoals we staan, dus dat moet goed gaan.

De hele tijd staan we lekker in het zonnetje maar met de wind behoorlijk van achter. Ondertussen trekt de bewolking op en staan we dus boven in de mist. Dan staat de wind behoorlijk van voor en is het koud.

We hebben een briefing. Eerder genoemde Dieter stelt zich voor als parapanter maar hij heeft eerder 3 deltawedstrijden georganiseerd, dus dat moet goed komen. Er volgt een heel verhaal over sprogs en hoe we allemaal de klos zijn als alsnog bij de landing blijkt dat onze sprogs door wind of zon anders zijn gaan staan. Welke penalties we allemaal kunnen krijgen en hoe dat toch allemaal zo goed in de local regulations is omschreven. Weer jeuk dus. Dan moeten er taakcommissies worden samengesteld, of voorgesteld want dat blijkt al gebeurd, en een safetycommittee. Wat een gedoe. Ik meld me aan, want dan weet je tenminste wat de taak is (altijd handig om te doen) en bovendien heb ik wel iets met veiligheid. Als we er dan 2 hebben, blijkt dat we er toch 3 moeten hebben en moeizaam worden er voor zowel de rigids als ons committees samengesteld. Dan blijkt dat Dieter wil dat we op de safety frequentie gaan vliegen. Ja, hallo, zo werkt dat niet. Nee, kan niet anders want Dieter heeft geen andere radio. Gelukkig wijst iedereen hem erop dat dit volslagen belachelijk is en een probleem van de organisatie en niet van ons. Een rare vent die bij alles wat we durven te zeggen zich meteen aangevallen voelt.

In ieder geval is het nog niet startbaar.

Maar weer koffie met mijn inmiddels samengestelde team van 2 engelse dames, Kathleen en Genny en de colombiaanse Claudia die helaas geen radio heeft. Wachten, wachten, wachten. Dan lijkt het erop dat de rigids een taak hebben. Er is helaas geen kaart beschikbaar in eerste instantie en Dieter merkt geergerd op dat wij toch maar alle keerpunten uit ons hoofd moeten kennen. Het blijft allemaal wat kregelig en het helpt de sfeer niet. Er komt een kaart.

Het weer ziet er niet al te jovel uit en de wind is rustig geworden. De rigids starten binnen 30 minuten van de berg, dus dat gaat rap. Het gaat alleen niet erg omhoog en ondertussen lijkt het alsof het regenfront dichterbij komt. Corinna zegt dat ze liever niet gaat vliegen, maar er wordt toch maar gestart. Het gaat nauwelijks omhoog. Dan sta ik ergens als 3e en Monique start om vervolgens 20 meter lager door in de bosjes te landen. Alles OK, toestel kapot, iedereen geschrokken en Dieter doet zijn best om ons op te jagen. Achter mij staan Genny en Regina, onze safety committee en ik zeg dat ik het niet zie zitten. Dieter weer boos kijkend, maar ik trek me er niks van aan. Katheen is wel gestart maar Regina hoort uit de lucht dat het al regent. We besluiten de boel stil te leggen. Nogmaals ergernis dat de dames de taak stoppen maar de rigids mogen gewoon doorvliegen. Ik vind het belachelijk en bouw af. En even later horen we het onweren en regent het volop. Ik ben blij dat ik heb doorgezet en ga lekker naar beneden. De eerste dag is dus gecancelled.

Pre-WK Dames Tegelberg

2009-05-10T18:55:00.004+02:00

We zijn zaterdagmiddag aangekomen voor de Pre-WK op een voor mij totaal nieuwe locatie. Zeg maar het einde van Duitsland en dan vol met romantische kasteeltjes aan de voet van de Alpen. Natuurlijk meteen naar boven met de gondel (er kunnen dan 3 toestellen mee op het dak, dat wordt nog wat als de wedstrijd gaat beginnen...) en na even gewacht te hebben toch nog een heerlijke vlucht van 2 uur gemaakt. Wel af en toe behoorlijk bokkig door de menging van de noord/oost wind op lage hoogte en de zuidwind die van over de Alpen aan kwam zetten. Samen met Rob nog een stukje naar het oosten gevlogen, maar we wilden toch graag op het officiele landingsveld landen.
Omdat het er de komende dagen niet van gaat komen, toch maar even goed rondkeken boven de prachtige kasteeltjes met de vele torentjes.
's Avonds zijn we overvallen door een heftige storm als gevolg van overontwikkeling en konden we nog een luifel van een camper redden.

Vandaag ook nog een leuke vlucht gemaakt nadat de prijzen voor de Duitse kampioenschappen uitgedeeld waren. Corinne had 3 medailles, dus het wordt bij ons vast een uitgemaakte zaak. Ze vliegt keigoed.

Rond vier uur begon de inschrijving en daarvoor moest ik eerst mijn sprogs laten meten. In een slakketempo werden er wel 4 toestellen in anderhalf uur gemeten. Wat een drama. Maar ik mocht in ieder geval met een pietepeuterige marge op weg naar de definitieve inschrijving. Andere dames moesten eerst hun sprogs nog omhoog draaien voordat ze verder konden. Morgen start de wedstrijd, hopelijk zit het weer mee.

Donderdag 30 april

2009-04-30T22:43:00.006+02:00

Het zonnetje schijnt weer, maar de beloofde zuidwest wind blijft uit. We moeten het doen met noord en omdat hij in de ochtend nog vrij krachtig is, gaan we pas om 11 uur naar de lage noordstart op de Chabre. De wind staat er goed op.

Eerst gaan we nog een keer aan de slag met de sprogs. De discussie van gisteravond heeft opgeleverd dat de meeste piloten willen ervaren wat hun toestel doet op de DHV-2graden regel, die ons mogelijk bij het WK in Laragne boven het hoofd hangt. Paul zet ze omhoog, net als Koos, Mart en Martin (al eerder). De rest zit ongeveer binnen de gestelde marge van -2 graden.

Team A: Paul, Mart, Erik en Rob (zonder radio door breuk in knopje)
Team B: Koos, Joost, Martin en Tanno

We moeten het doen met een stralend blauwe hemel en in het begin komt men niet hoger dan ca. 1800 in verband met een inversie. Er wordt toch geprobeerd met deze hoogte naar het westen te steken waar een hoop verwarring ontstaat. Iedereen dacht dat het eerste keerpunt Col St. Jean was, maar het keerpunt blijkt halverwege de ridge te liggen. Een aantal piloten vliegt te ver door voordat ze het in de gaten hebben of dat hun teamgenoten hen erop wijzen. Onderweg naar keerpunt 2, dat in het zuiden ligt bij Le Vieux Nouille, moet er op teamgenoten worden gewacht bij La Platte. De animatie laat goed zien hoe de beide teams toch voor een kleine omweg onder wolken kiezen (waar het dus ook goed omhoog ging) zodat zij ook weer konden hergroeperen.

Bij keerpunt 2 komt alles samen. Ook ik (die keerpunt 1 heeft overgeslagen) voeg me weer bij de rest onderweg naar keerpunt 3 De Gache. De oversteek halen we allemaal vrij goed. Mart en Paul gaan voorop en moeten op ridgehoogte terugsperen naar de bel, de rest volgt iets hoger. Iedereen heeft tot dan toe goed samengevlogen. Maar dan zie je ineens iedereen uitwaaieren opweg naar goal. Met name de flinke tegenwind doet iedereen ineens andere routes kiezen. Koos, Martin en Tanno gaan eerst voor de rechtstreekse route, maar Martin en Tanno kiezen dan toch voor de Hongrie waar Joost weer goed omhoog gaat. Vlogen Mart en Paul eerst samen, Dan gaat Mart ineens met Erik verder en Rob, die de hele vlucht zonder radio heeft gevlogen en er heel knap in is geslaagd bij zijn team te blijven (dat vraagt echt veel alertheid gedurende de gehele vlucht) staat nota bene als eerste op goal. Later volgen ook Martin, die net over de autosloop heen ging, Joost en Koos ruimschoots en Mart en Erik via een noordelijke route. Voor Tanno, Paul en mijzelf hield de vlucht net voor goal op.

In de nabespreking wordt nog eens teruggeblikt op de dag en gekeken hoe er steeds weer vooruitgang geboekt wordt. Het samenvliegen lukt steeds beter, al weet de chauffeur nog steeds niet waar we uithangen. Maar ja, er moet iets te verbeteren blijven.

Omvliegen en zuurstoftekort

2009-04-30T09:26:00.006+02:00

Op woensdag zitten we dus met een rustdag. Na een ochtend van zelf prutsen gaan we 's middags aan de slag met Action Type. Deze op Jung's typologie gebaseerde methodiek helpt om meer inzicht te krijgen in de eigen aandachtsstijl. Iedereen heeft al eerder een type indicatie door middel van een test gekregen, maar nu doen we het ook aan de hand van een leuke oefening. Als iedereen zijn type nogmaals gecheckt heeft, verdelen we de groep in piloten met een voorkeur voor extern breed en intern breed. Er vindt een uitwisseling plaats van de voordelen en valkuilen van iedere stijl en deze wordt later met de andere groep besproken. Door te oefenen met de overige aandachtsstijlen kan een piloot voorkomen in zijn valkuil gedrag terecht te komen (bijvoorbeeld tunnelvisie of te snel afgeleid raken).

Vervolgens geeft Rob een interessante presentatie onder de titel Omvliegen. Aan de hand van een aantal rekenvoorbeelden (gebaseerd op door zwevers gebruikte methodieken) laat hij zien dat omvliegen alleen zin heeft bij zwakke thermiek. Bij sterke thermiek kun je dus beter de kortste route nemen. Het levert een hoop interessante informatie op die beslist nog nader bekeken moet worden.
Koos gaat vervolgens verder met het thema voeding, zuurstof en doping. Hij legt uit wat je lichaam nodig heeft om optimaal te kunnen presteren en hoe je met de juiste voeding en (sport-)drank zorgt voor je energiehuishouding en je daarmee het noodzakelijke herstel kunt bevorderen. Ook de aspecten van zuurstof tekort bij vliegen op hoogte en de gevolgen ervan licht hij toe. Daarbij moet iederen bedenken dat er een verschil is voor individuele piloten, maar dat als jij er wellicht geen last van hebt, je wel in een bel kunt zitten met iemand die zich niet meer goed kan orienteren of zelfs gedissorienteerd is geraakt.

Tot slot komen we bij het thema doping, dat ook in onze sport zijn entree zal gaan doen. Een landingsbiertje kan dan wel eens duur komen te staan, nog afgezien van het feit dat alcohol je prestaties vermindert en het herstel na een vlucht tegenwerkt...

De dag eindigt na de kebab met een discussie over de op hande zijnde sprog meetingen. Het is opvallend om te horen met hoeveel creatieve oplossingen de kernploeg komt om de sprogmetingen te omzeilen. Wellicht komt er naar aanleiding van deze trainingsweek wel een nieuwe uitgave van Sprogsetting voor Dummies!

Trainingsweek

2009-04-29T14:48:00.011+02:00

De trainingsweek begint met de reis naar Greifenburg vanwege de weers- voorspellingen die ongunstig zijn voor Laragne. Voor mij betekent het nogmaals alle input van de individuele kernploegleden doorwerken, een plan maken voor de week en het voorbereiden van de eerste briefing. In Greifenburg wordt inmiddels een prachtige vlucht van 120 km gevlogen.

’s Avonds lopen we door de algemene logistiek en de dagplanning. Daarnaast wordt de doelstelling van de trainingsweek doorgenomen en de tactiek om daaraan te werken. Iedere dag worden de 8 kernploegleden wisselend verdeeld over 2 teams die een teamdoelstelling moeten bereiken. Ook is er iedere dag een andere taakcommissie. Na de vlucht zo spoedig mogelijk de evaluatie van de dag die hopelijk leidt tot nieuwe inzichten en trainingsdoelen voor de volgende dag. De communicatie gaat een belangrijke rol spelen deze week en ook de chauffeur krijgt zo een taak toebedeeld: Harrie gaat bijhouden of hij uit de communicatie kan opmaken wie waar zit.

De volgende ochtend zijn we compleet, als ook Mart is gearriveerd. Zijn harnas lag nog in Laragne dus die had er al een lange reis opzitten. Het ziet er wat somber uit en ook Wolfgang schat onze kansen voor de Mickey Mouse taak die uitgezet is als klein. De teamopdracht is zoveel mogelijk gezamenlijk over de goallijn aankomen. Hoe ze dit gaan bereiken, laat ik aan de teams zelf over en daar beginnen dan de verschillen al.

De dag valt wonderwel heel erg mee. Hoewel we de zon niet gezien hebben, gaat wolkenbasis met gemak naar 2600 m. Team B bestaande uit Paul, Martin, Tanno en Rob bespreken vooraf dat ze zoveel mogelijk bij elkaar blijven. Hoewel Martin en Tanno het in het begin moeilijk hebben, slagen ze er na keerpunt 1 in om echt samen te vliegen. Zij staan dan ook als eerste op goal en doen dat als 1 team.
Team A heeft daar niet over overlegd, met als gevolg dat iedereen wat zijn eigen ding gaat doen. Daardoor is het lastiger aan te geven waar de thermiek zit en moeten de hoogvliegers lang wachten op de laagvliegers. Uiteindelijk komen ze wel meer op 1 lijn de goallijn over, maar we mogen concluderen dat team B het voor wat betreft communicatie en teamvliegen beslist beter heeft gedaan.

Zie hier de animatie van de vlucht

’s Avonds geeft Martin uitleg over McCready en hoe dit te gebruiken. Voor veel piloten is dit nieuwe informatie en hoe dit te interpreteren met de instrumenten krijgt invulling door Tanno. Er wordt dankbaar gebruik van gemaakt en in de daarop volgende dagen zie ik bij de doelen terug dat men er mee aan de slag is gegaan. Regelmatig is het onderwerp van bespreking zodat iedereen er nog meer over te weten komt.

De lessen worden overpeinsd als we de volgende dag allemaal richting Laragne vertrekken. Een regenachtige dag met fikse wind over de Po vlakte en sneeuw op de pas naar Frankrijk. We zijn er pas laat en we treffen elkaar bij de altijd geopende en vriendelijke Vietnamees.

Het is inmiddels dinsdag geworden en het zonnetje schijnt. Hoewel er eerst weer behoorlijke wolken komen, klaart het later toch nog op. We gaan naar Aspres waar de wind er stevig op staat. Hmm, we kiezen uiteindelijk voor St. Vincent Les Forts, altijd goed als er harde wind staan en uitzicht op de Dormillouse. Omdat we er pas laat zijn, wordt er vanaf half 5 gestart. Team A bestaat vandaag uit Mart, Koos, Paul en Martin, team B uit Joost, Tanno en Rob en ik zelf haak aan omdat Erik niet gaat starten. Hij en Chiel zijn starthulp en dat is wel nodig ook bij de toenemende vlagerige wind.

Team A gaat als een speer en tegen de tijd dat team B gestart is zijn de condities minder geworden. Het duurt dan ook vrij lang voordat Tanno en ik aansluiting vinden. Team A is dan al richting goal: Laragne.

Uiteindelijk slaagt van Team B alleen Joost erin weg te komen, maar het feit dat er niet goed samen is gevlogen heeft hierin meegespeeld. Team A komt een stuk verder, maar moet uiteindelijk wegens forse tegenwind landen bij de Hongrie. Ook hier blijken achteraf aannames, veronderstellingen en af en toe niet helder communiceren een rol gespeeld te hebben.
Het teamvliegen wordt als heel positief ervaren, dus dat is winst.

Woensdag wordt een rustdag, we worden dan ook wakker met regen, maar alhoewel het later opklaart, houdt de wind ons aan de grond. Er worden allerlei klussen gedaan zoals het repareren van pakzakken, voorbereiden van presentaties (1 van de opdrachten voor de kernploegleden om onderlinge kennisvergroting te krijgen), het rommelen aan een harnas dat niet meer past, etcetera. Gelukkig wel lekker in de zon! Wat dat betreft is de keuze om naar Laragne te gaan een juiste geweest.

2009-03-16T22:44:00.003+01:00

Zondag 15 maart is de eerste vlucht met het kernteam. Dit seizoen staat in het teken van 2 passies: coachen en vliegen. We hebben al een teambuildingdag, individuele coachingsessies, een KNVVL dag en een concentratie avond met Rico Schuijers achter de rug.

Nu eerst maar eens vliegen. Toegegeven, het is inmiddels 2 jaar geleden dat ik op Langevelderslag stond. Even doorademen en dan heerlijk rustig soaren als een meeuw. Met Koos tot aan Zandvoort geweest, maar de herinnering van jaren geleden, dat ik daar ooit eens uitzakte (en loop dan maar eens terug met windkracht 5 en een vleugel op je nek!) maakte dat ik het rustig aan deed.

Na ca. 1,5 uur wilde ik wel landen. Ik had 3 pogingen nodig om te landen, en was blij dat ik aan de grond stond. Iedereen kwam achter elkaar binnen en als laatste was Andre aan de beurt. Hij maakte een prima landing na een aantal pogingen en wilde nog een keer starten. Helaas liep die landing minder goed af en moest hij met een gebroken arm constateren dat het vliegen er voorlopig niet meer inzat. Ontzettend balen voor Andre. Hopelijk kan hij van de zomer nog het NK vliegen.
Ik zelf heb vreselijke spierpijn van het vliegen en niet rekken en strekken na de vlucht. Helaas had ik wat anders aan mijn hoofd.

NK Slepen stadkanaal

2009-03-16T22:34:00.005+01:00

In september vinden dan uiteindelijk toch de sleepkampioen-schappen plaats. Door omstandigheden konden deze niet doorgaan met Hemelvaart.

Nu hebben we uiteindelijk 3 taken (niet de aller beste) maar toch lekker gevlogen.
Voor mij voldoende voor een 10e overall plaats bij de NK!

UK Nationals

2009-03-16T22:30:00.004+01:00

Het is al weer even geleden, maar de UK Nationals heb ik met een prachtige vlucht afgesloten! We hadden een taak naar Puimousson in het zuiden en daar waar ik steeds bij Sisteron was gestrand, kon ik die dag de sprong wagen. Na een heel stuk alleen gevlogen te hebben kreeg ik aansluiting bij een aantal gaggles die achter elkaar aan naar het zuiden trokken. Steeds in groepjes van 5-6 vleugels, dicht op elkaar, vlogen we verder. Het was werkelijk fantastisch! Toen we op het plateau aankwamen, werden de omstandigheden steeds zwakker. Inmiddels had ik al weer enkele uren gevlogen en was ik niet meer scherp. In plaats van me te focussen op het pijltje, richtte ik me op de toestellen die blijkbaar al op goal stonden en moest 500 m voor goal landen. Waarschijnlijk had ik het wel kunnen halen, als ik niet afgeleid was geraakt. Jammer, maar die mooie vlucht konden ze mij niet meer afnemen! De prijsuitreiking hebben we niet meer afgewacht. Een gezellige wedstrijd, maar organisatie: niet zo fantastisch.

NK Prijsuitreiking

2008-08-08T21:00:00.001+02:00

Zie hier het filmpje van de prijsuitreiking

Koos mag 2 prijzen mee naar huis nemen:
Nederlands Kampioen Berg voor de vijfde keer!
Dutch Open 2e prijs

Ikzelf mag - geheel verwacht - de prijs van beste vrouw meenemen (er deden immers geen andere mee) maar ben meer tevreden met mijn plek als 10e Nederlander.

Een mooie wedstrijd.

Taak 3 en 2 rustdagen

2008-08-08T20:03:00.000+02:00

Taak 3, dinsdag 6 augustus

Deze taak is vergelijkbaar met een eerdere Nederlandse taak, taak 6, waar ik onder Pic de Bure uitzak. Eerst gaan we 14 km naar het zuiden Le Vieux Noyers, daarna zo'n 30 naar het noorden bij Le Beaume, daarna weer naar het oosten bij Pic de Bure dus. Koos haalt als derde goal, hij moest nog via de Hongrie naar de camping. Ik moet met 81 km genoegen nemen omdat ik net niet genoeg hoogte heb om over de Ceusse te gaan en dus onderaan moet parkeren.

Inmiddels merk ik wel dat ik echt met wat minder wedstrijd drang vlieg. Wel sneller gevlogen dus geleerd van de afgelopen dagen.

Vervolgens hebben we een dag regen en bezoeken het chateau van Tallard, wel aardig en doen een rondje Lac de Serre Poncon met Timothy. Erg mooi rondom het meer.

Helaas vandaag vrijdag 8 augustus een dag met wind, veel wind. Pech dus wel. Weer niet vliegen en maar wat anders doen.
We besluiten om deze dag die in ieder geval droog en zonnig is, te besteden aan de Via Ferrata met Eppo. Deze bevindt zich bij La Motte du Caire tot een hoogte van 1100 m. Dit is achteraf gezien een behoorlijk spannende klim een berg op, vaak recht om hoog of soms zelfs zodanig dat je helemaal niets onder je hebt. We krijgen tuigjes en instructie met je zekert je zelf met 2 carribiners aan een staalkabel. Ik vind het heel erg leuk en uitdagend om te doen. Later in de parcours is er een hangbrug over een gapend gat heen. We zijn zo'n 3 uur onderweg om het grootste gedeelte af te leggen. De foto van mij is genomen boven de hangbrug.

UK Nationals 1e en 2e taak

2008-08-06T08:09:00.005+02:00

Blij verrast ben ik als ineens Timothy voor me staat, 2 dagen eerder dan verwacht! Wat een goed weerzien. Hij is deze dag bezig met settelen en wij gaan de Chabre op voor een taak van 110 km. Eerst naar keerpunt 34, in het noorden, dan via de Ajour naar 39 in het oosten, Sisteron in het zuiden en terug naar de camping. Omdat de druk er wel wat vanaf is besluiten Koos en ik om samen te vliegen zodat ik daarvan kan leren. Helaas doet mijn radio het voor de zoveelste keer niet en moeten we met gebaren in de lucht communiceren. Dat gaat verrassend goed! We speren naar de Beaumont waar het goed om hoog gaat en ik vlieg mooi achter Koos naar keerpunt 1. Als we goede hoogte hebben gaan we naar de Ajour waar we weer hoogte pakken en met de gaggle mee gaan naar het oosten. Bij Pic de Crigne vliegt Koos gewoon verder (wat ik dus nooit zou doen met die hoogte en waar ik dus later spijt van krijg) en steken over naar Tete de Boursie. Daar kom ik net op ridge hoogte aan en Koos vliegt door dus ik achter hem aan en verlaat een kleine belletje. We moeten uiteindelijk het dal in en we zakken uit. Ik ga als eerste landen en kies een groot veld uit. Als ik over het veld vlieg merk ik dat ik keihard ga en een ongelooflijke grondsnelheid heb waar ik behoorlijk van schrik want het einde van het veld is in zicht. Ik wijk uit voor een geparkeerde container, ga over 1 en nog 1 hekje heen het volgende veld in, laag onder de hoogspanning door, ga voor volle weerstand en zet mijn tenen in het veld, wielen op de grond en sta uiteindelijk zo’n 50 meter voor de bomen stil. Eerst dacht ik dat ik rugwind had, later zag ik dat ik mijn VG vol had staan! Stom dus. Iets wat me wel eens eerder is overkomen en niet handig is bij een iets aflopend veld! Dus neem ik me voor een nieuwe routine te hebben bij de landing, eerst de VG eraf en daarna rits open. (Inmiddels kan ik zeggen dat het werkt). Boos op mezelf moet ik ook nog toezien hoe Koos toch nog een belletje pakt en uiteindelijk naar goal vliegt. Grrr.

Dag 2, wachten
We gaan vanwege de harde wind naar Aspres en moeten de hele middag wachten want het wordt maar niet beter. Eerst wachten op de lage start, daarna opbouwen op de hoge, het window wordt steeds verschoven en we kijken allemaal naar de meest prachtige wolken. Wel leuk is dat we ons huisje bij ons hebben dus ook Jemaila kunnen we van verse thee voorzien. Uiteindelijk wordt de taak toch afgeblazen en Koos vliegt zijn nieuw afgestelde vleugel (geleend van Gerolf) naar het vliegveld bij Aspres. Op de terugweg helaas een lekke band en op de camping een barbecue bij Phil en Jeff.

Dag 3, wat wordt het vandaag?
Omdat de voorspellingen voor wat betreft de wind wat ongunstig lijken, gaan we niet meteen de berg op. Na een verhaaltje van Gerolf over sprogs en zo, besluiten we eerst naar de Gorge de la Meouge te gaan om te gaan zwemmen, voordat we de berg op gaan. We komen dan ook verfrist net na de briefing aan en starten behoorlijk laat. De wind is straf en boven verwaaien de bellen. Een taak van 75 km naar het zuiden met een zigzag door de verschillende valleien. Bij de start is het moeilijk door de grens van 2000 m te komen, maar uiteindelijk lukt het toch. We steken bij La Platte over naar La Gache en vinden halverwege de vallei nog een bel. Ik zou graag hoger gaan maar volgens Koos halen we het met 2100 m, dus vlieg ik verder. Bij de bergrug staat de wind er cross op en na het keerpunt zijn we elkaar eerst kwijt. Koos blijkt al verder te zijn gevlogen en ik heb moeite tegen de wind in te komen. De oversteek over Sisteron is prachtig maar er staat een harde wind tussen de bergruggen. Ik kan geen aansluiting vinden bij de bel waar Koos omhoog gaat en moet zuidelijk van Sisteron bij een vriendelijke Atos piloot en een Algerijnse boer landen.
Koos is net na Malaijai op het plateau geland tussen de lavendelvelden. Van Timothy krijg ik een heerlijke ontspannende massage die ik voor de mooie dag van morgen hard nodig zal hebben.

De laatste dag van het NK.

2008-08-06T08:06:00.002+02:00

Na de rustdag die we gezellig met Jemaila en Gary in Digne-les-Bains hebben doorgebracht met 2 keer een bezoek aan de Decathlon ;-), vliegen we de laatste dag nog een taak van 122 km. Eerst naar het noorden, vervolgens naar een dorpje aan de voet van Pic de Bure, daarna naar Sisteron en vervolgens naar de camping. Hoewel onze meet director liever een kortere taak had gewild, gaan we toch op weg.
Ik haal snel het eerste keerpunt, maar kom te laag bij keerpunt 2 aan. Als blijkt dat ook de batterijen van mijn GPS/vario het gaan opgeven, besluit ik om – als het niet lukt boven Pic de Bure te komen – te gaan landen. En dat gebeurt dan ook. Het is echter voldoende om in de top tien van de Nederlanders te komen, wat ook mijn doel was bij dit NK, dus ik kijk tevreden terug op de wedstrijd.
Koos vliegt naar goal en verzekert zichzelf voor de vijfde keer op rij van Nederlands Kampioen Berg en tweede in het overall klassement. Hij gaat dan ook met 2 prijzen naar huis, ik met 1, beste vrouw, maar dat wist ik natuurlijk al toen ik had gezien dat er geen andere dames mee zouden vliegen.
De prijsuitreiking doet Harm weer met veel humor en de avond eindigt gezellig als ook Flip en Yvonne ineens op de camping verschijnen.

Zie hier het filmpje.

Taak 6 Chabre

2008-08-01T17:05:00.006+02:00

Hier zie je Koos voor de zoveelste dag mijn vleugeltje naar boven dragen om mijn vermoeide gewrichten te ontzien.

Vandaag zou het een fantastische dag worden! De koningstaak moest uitgezet en na lang beraad (het weer zou pas later beter worden dus dat was niet erg) perste de taakcommissie met goedkeuring van de safety commissie er een taak van 137 km uit. Eerst 18 km vanaf de Chabre naar het westen naar Colle de la Trappe, dan meer dan 50 naar het noord oosten wederom Pic de Bure en recht naar het zuiden naar Le Vieux Noyers en daarna naar de camping. Rond kwart over een kwamen de eerste wolkjes dus het zag er goed uit. Wat een tegenvaller! Boven komen bij start was niet het probleem maar onderweg naar het eerste keerpunt werd meteen duidelijk dat er aanzienlijk meer wind uit het westen stond dan voorspeld was. Dus het was vechten tegen de wind in. Vlak voor Col St. Jean had ik wel steeds hoogte, maar ik werd door de wind naar het oosten weggezet zodat ik op weg naar het keerpunt steeds weer al die hoogte verloor :-( Koos wilde al weer samen verder vliegen, maar ik moest toch echt nog naar het keerpunt. Jammer, het was een mooie gelegenheid om samen te vliegen.

Na 3 keer proberen een laatste poging om de laatste 5 km naar het keerpunt af te leggen. Ik scheurde over de ridge en zodra ik het keerpunt had ging ik zo snel mogelijk weer terug. Ik kwam ruim onder ridgehoogte aan en er zat wel wat, maar het hield geen stand. Harde, felle en vooral turbulente bellen.

Ik zag een drietal delta's iets verderop draaien en besloot wat ik had aan minimale lift achter te laten om daar mijn geluk te proberen. Erik vloog er ook en samen misten we de aansluiting en daarmee de kans om verder te vliegen. We probeerden nog bij de ridge wat te pakken maar toen we in een soort wasmachine die op centrifugeren stond terecht kwamen, gaven we het snel op. Erik ging landen en ik dacht: dat wordt in ieder geval gezellig wachten. Maar ik vloog in een klein belletje en aangezien er nog landingsterreinen waren, waagde ik het erop. Maar 5 minuten later moest ik het toch opgeven. Ik durfde niet over het on-landbare gebied te vliegen en zette hem veilig aan de grond.

Zie hier voor mijn beperkte - slechts 23 km - vlucht.
Het filmpje van vandaag kun je hier zien.

Op vrijdag wordt niet gevlogen vanwege heftig onweer dat verwacht wordt. Maar ik moet toch een nieuwe zonnebril kopen, want die ben ik immers kwijt dus dat wordt weer naar de Decathlon!

Taak 5 Chabre

2008-07-30T22:16:00.003+02:00

Weer naar boven op de Chabre. De verwachting is heel goed, maar dat gebeurt allemaal pas later in de wedstrijd. Ik start en zak vervelend laag uit onder start. Gelukkig is het niet al te druk en gedraagt iedereen zich netjes, zodat ik toch boven kom. Ik wacht op Martin om het derde startgate te pakken om 14.00 uur. Het begin van een hele lange taak.
Het eerste keerpunt is Banne, 28 km naar het noorden. Hoewel ik tussentijds wel wat hoogte moet tanken, kom ik er gemakkelijk aan. Dan steek ik het dal over naar Aspres, maar daar gebeurt net als gisteren weer helemaal niks. Balen. Ik had toch verder naar het noorden achter Aspres langs moeten steken naar het volgende keerpunt. Maarja, dat is achteraf...
Als ik eindelijk weer iets hoogte pak speer ik onmiddellijk naar Pic de Bure, die prachtige berg (zie het FILMPJE) en bereik daar meer dan 3200 meter. Even een filmpje maken en dan verder. Ik moet dan naar de Hongrie in het zuiden en om daar te komen moet ik over een gebied heen dat ik niet ken. Altijd spannend. Ik verlies eerst al mijn prachtige hoogte en krabbel weer van zo'n 1600 meter naar wolkenbasis. Ik vlieg dan samen met Erik en Holger verder naar het zuiden. Ik hoop bij Pic de Crigne hoogte te pakken, maar dat mislukt. Erik probeert het over het zuidelijke dal maar zakt uit. Ik heb me eigenlijk al bij landen neergelegd als ik tussen Tete de Boursier en Pic de Crigne een heel klein belletje raak. Concentratie en radiostilte! Van 1250 meter krabbel ik langzaam omhoog naar 1650 m, maar omdat de bel me erg naar het noorden wegzet en Tete de Boursier daarmee lastiger te bereiken wordt, steek ik toch weg. Eerst alleen soaren langs de bergkam, later eindelijk een rustige bel van +2-3 m/s. Ik pak 2700 m en vlieg naar de Hongrie. Ik verlies wel weer veel hoogte en probeer onder de wolkenstraat te komen wat me gelukkig lukt. Daar ga ik naar 2900 m en dat moet genoeg zijn voor het keerpunt en goal. Koos bevestigt dat ik aan 2100 m boven de Hongrie genoeg moet hebben en ik waag het erop. Met 400 meter over kom ik op goal aan! Als laatste van de dag en na 5 uur, 39 minuten en 43 seconden vliegen. Alles doet zeer, maar het ontvangst op goal maakt het allemaal goed. Een massage bij Heather had ik mezelf beloofd als ik het zou halen, dus het voelt al weer een stuk losser.

Zie HIERvoor mijn vlucht.

Taak 4 Le Chabre

2008-07-29T22:02:00.006+02:00

Zie hier het filmpje van gisteren.

Vandaag had ik het liefste een rustdag gehad, net als Frank op de foto maar dan in de gorge, maar het weer zat niet mee ;-).

Dus toch maar de Chabre op voor een vlucht van 105 km. Eerst naar Col St. Jean naar het westen, dan naar een dorpje onder Pic de Bure naar het noord oosten, La Gache in het zuiden en terug naar de camping. Ik wilde starten, maar mijn radio bleef zenden. Dat is vreselijk irritant voor iedereen die meeluistert van ons team Gooow (wat staat voor Get Out Of Our Way!), dus deed ik mijn radio weg. Goede start nadat Rob mijn harnas weer aangepast had en redelijk snel naar boven. Wel spannend, want het was schrapen en dat met 10 piloten in een krap gaggletje is niet leuk!

Ik zat goed hoog en nam het tweede startgate naar het westen. Tussendoor nog een bel en terug naar de startplek om voldoende hoogte te pakken naar keerpunt 2. Bij de Beaumont (berg bij Serres) was het schrapen en pakte ik weer mooi hoogte tot 2600m. Toen ging ik de fout in. Ik stak het dal over en midden in het dal zat een mooie wolk die wel iets deed, maar net niet genoeg. Ik dacht dat ik de bergrug aan het einde van het dal niet zou halen en bleef in het dal op zoek naar lift. Ik kwam steeds lager. Uiteindelijk besloot ik naar het noorden te gaan en op de bergrug van Aspres hoogte te pakken. Helaas. Er zat wel wat maar ik kwam steeds maar niet hoger dan 2000 meter. Ik was moe en besloot het er maar op te wagen. Nog geen 5 km verder stond ik aan de grond. Jammer. Totaal 44 km gevlogen.

Koos kwam verder, maar tot de Hongrie. In totaal zo'n 6-8 piloten op goal. Ik kwam er inmiddels achter dat ik mijn radio in de lucht verloren moet hebben, maar later kreeg ik tot mijn blijde verrassing 2 radios van Heather terug. Blijkbaar was ik zo geconcentreerd geweest bij de start, dat ik het niet gemerkt had.

Op de camping een heerlijk garnalen diner met onze buurman Wouter. Nu nog mijn headset repareren en ik kan er morgen weer tegen aan. Moet wel, want het weer is nog steeds goed.

Klik hier voor het filmpje van vandaag en hier voor mijn vlucht.

De uitslagen zijn te bekijken op http://www.zeilvliegen.nl/.

Taak 3 Le Chabre

2008-07-28T19:19:00.007+02:00

De vlucht van gisteren is hier te bekijken. Helaas blijkt achteraf dat ik met slechts DRIE seconden te vroeg ben gestart en dus 15 minuten langer heb gevlogen door dat het eerste startgate telden in plaats van het tweede. Jammer. Maar toch een prachtige vlucht.

Vandaag 28 juli gaan we weer de Chabre op voor naar het zich laat aanzien een schitterende dag. Helaas is al veel ontwikkeling van wolken te zien en blijven we scherp op overontwikkeling. Die komt gelukkig niet. Jammer genoeg valt de kwaliteit van de thermiek vreselijk tegen. Direct na de start vertrekken we voor een taak van iets meer dan 100 km, 28 km naar het westen. Bij de start is het nog goed te doen en gaat het tot zo'n 2200 m maar bij het eerste keerpunt vallen de eersten af als de thermiek uitblijft. Het is een moeilijke dag. Ik zie bij het eerste keerpunt een prachtige wolk en verwacht dus ook stijg, maar helaas. Op 25 km voor het tweede keerpunt heb ik het echt moeilijk. Ik hang onder een bergrug en krabbelen en geduld werkt. Kom je net boven de bergrug uit dan gaat het met +5 regelrecht weer naar boven. Ik vlieg samen met een andere piloot in de richting van het tweede keerpunt en kom weer heel laag te zitten. Na veel zuchten en steunen bereik ik eindelijk weer wolkenbasis en speer naar het tweede keerpunt in de hoop Koos "in te halen". Om geen tijd te verliezen laat ik wat stijg liggen achter Serres en pak eerst het keerpunt. Jammer dan. Ik probeer nog wat bij Serres maar moet landen bij het zweefvliegveld. Gelukkig kan ik met wat Engelse piloten (Bruce en Steve) meerijden om nog net op tijd Koos als derde Nederlander op goal te zien landen. Paul is de vierde en laatste na Andre en Rob. Totaal ongeveer 8 piloten op goal. De meesten zijn bij Serres uitgezakt en met ca. 62 km ben ik niet ontevreden.

Zie hier mijn vlucht.

Taak 2 NK Le Chabre

2008-07-27T22:04:00.002+02:00

De massage heeft me goed gedaan en gelukkig mogen we een uur later opstaan. De dag ziet er prima uit en vol goede moed gaan we de Chabre op.
De taak is 94 km. Eerste keerpunt ligt 18 km naar het westen bij Col de la Trappe; daarna naar Noyers in het zuid oosten vlak bij Sisteron; vervolgens naar de Ajour zo’n 30 km naar het noorden en landen bij de camping.
De wind is eerst wat wisselend uit alle richtingen maar rond 1 uur start ik goed en zit snel boven. Het harnas ligt beter maar ik heb nog wat moeite om het dicht te krijgen. Als ook dat gelukt is trek ik met Martin op richting het eerste keerpunt. Ben je eenmaal boven en volg je de wolkenstraten, dan is het goed te doen. Mart en Koos zijn met de eerste gaggle mee en wij volgen iets later. Bij het eerste keerpunt vlieg ik iets door naar een prachtige wolk die me snel weer naar wolkenbasis (2900m) brengt om bij Col St. Jean de vallei naar het zuid oosten over te steken. Op de bergrug pak is snel weer hoogte en ook het tweede keerpunt gaat soepel. Ik steek in een keer naar de Chabre waar ik meteen in een bel van +5 vlieg. Dan via St. Genis naar de Ajour en daar had ik toch meer Harry’s liftlijn moeten volgen. Net over de rand van St. Genis zak ik dramatisch uit tot een hoogte van minder dan 1000 meter en met nog maar 5 km naar goal te gaan weet ik zeker, dat ga ik niet halen. Ik steek direct terug naar St. Genis en krabbel daar onder het verlies van zeker 15 minuten weer omhoog. Als ik op zo’n 1650 m zit maak ik als nog de steek om onder weg toch nog wat lift te krijgen! Op ruime hoogte en na 2 uur en 31 minuten rond ik de taak. Ik ben tevreden. Phil maakt nog wat aanpassingen aan mijn harnas en hangloop en hopelijk ligt het morgen nog weer beter.

Klik hier weer voor het filmpje van vandaag.